İlk adım, küçük kızınızın sevmediğiniz bir şey üzerinde başarılı bir şekilde `ısrar etmeyi` nasıl başardığını anlamaktır. Onu kendi koltuğuna oturttuğunuzda ağlıyor ve onun üzüldüğünü görmeye dayanamıyor musunuz? Yoksa sadece onu kucağınızda tutarsanız yiyeceği ve yemek yemediğinde endişelenmeniz mi? Neden bu şekilde davrandığını anlamak da önemlidir. Gerçekte istediği şey nedir? Kucağınıza oturmak mı yoksa onu yükselten koltuğundan kaçınmak için mi?

Cevaplara bağlı olarak, aşağıdaki fikirler faydalı olabilir:

Yemekleri için kucağınıza oturmasına izin verin, ama sizin yemeğiniz için değil. Kucağınızda kıvranan bir yürümeye başlayan çocukla yemek yemeyi rahatsız hissediyorsanız (kim istemez ki?), ayrı yemek zamanları düşünün. Elbette, ortak yemekleri ve sosyalliği teşvik etmek iyidir, ancak bunun için bolca zaman var. Şimdilik, yemeğini yerken kucağınızda oturmasına izin vermeyi ve sonra sizinkini yerken onu oynamaya bırakmayı düşünün.

Mama sandalyesini geri getirin. Pek çok yeni yürümeye başlayan çocuk, bir yükseltici koltuğu güvenle kullanmak için hâlâ çok küçüktür, bu nedenle çocuğunuz kendi koltuğunda kendini dengesiz hissedebilir - dolayısıyla başka bir yerde oturma arzusu da olabilir. Sorunu çözmek için eski mama sandalyesini depodan çıkarmak yeterli olabilir.

Yemekler arasında ona bol bol tur zamanı verin. Belki de kızınız, aralarında yeterince zaman geçiremediği için yemek yerken kucağınıza oturmak istiyor. Masada oyuncaklarla oynarken ya da dinlenmeye ihtiyacı olduğunda rahat bir dinlenme yeri olarak ona kucağınızda bir yer vermeyi deneyin.

Yemesine odaklanın. Çocuğunuzun yiyecek tüketimi konusunda endişeliyseniz, kucağınızda yemek yeme alışkanlığını bilmeden, çünkü o daha çok yediği için teşvik edebilirsiniz. Eğer öyleyse, nedenini düşünün orada daha iyi yapar. Belki de yükseltici koltuğunu `sahneye` koyduğu ve daha fazla yemeye teşvik ettiğiniz için reddediyordur. Bu durumda, kendi endişenizi kontrol altına alana kadar konunun üstesinden gelemezsiniz. Şu andan itibaren, çocuğunuza yemek yemenin (ya da yememenin) kendisine bağlı olduğunu belirtin ve ona yiyecek zorlamayın. (Elbette, zorlamayı bıraktığınız an, daha da az yiyerek kararlılığınızın sınırlarını test edecektir. Yine de emin olun: Kontrol edilebilir biçimlerde besleyici yiyecekler sunulan sağlıklı çocuklar kendilerini aç bırakmazlar - günler geçse de neredeyse hiçbir şey yemiyor gibi göründükleri halde.)

Farklı bir düzenleme deneyin. Çocuğunuzun yemek zamanı rutinini yeniden organize etmek, onu kucağınızdan kurtarmanıza yardımcı olabilir. Yürümeye başlayan çocuk küçük, alçak bir masada (örneğin bir kahve veya el işi masası) sandalyesinde otururken onu beslemeyi düşünün. Kendi başına kolaylıkla halledebileceği çeşitli elle yenen yiyecekler servis edin. Sen evin başka bir yerinde meşgulken, babasıyla bir akşam yemeği randevusuna izin verin. Veya düzenli olarak başka bir anneyi ve yürümeye başlayan çocuğu şirkete davet edin. Bunu yaparsanız, yürümeye başlayan çocuğunuzun geçmişte kucağınız kadar rahat hissettiren yeni bir rutin bulmasına yardımcı olabilirsiniz.