Küçük çocuğunuz masada oturur ve her seferinde birkaç dakika yemek yerse, harika gidiyor. Yaptığınız işe devam edin, çünkü herhangi bir değişiklik muhtemelen daha kötüye gidecektir!
Oğlunuz bir süre kıpırdamadan biraz yemek yiyor çünkü aç ve yemeği seviyor - ve en önemlisi, masayı bir savaş alanı olarak görmediği için. Bu nedenle, yemeğe olan hevesini ve gastronomik bağımsızlığını elinizden geldiğince teşvik edin. Ne yediğini söylesin (`Peynirli sandviç veya fıstık ezmeli sandviç?`) Ve bunu kendi idare edebileceği bir biçimde sunun - bu parmaklarıyla spagetti yemek anlamına gelse bile. Ona istediğinden daha fazla yemek yemesi için baskı yapmayın (dikkati dağıldığında nazikçe hatırlatmakta bir sakınca yoktur) ve sizden istemediği sürece yemeğe kendiniz kaşıklayarak `yardım` etmeyin.
Ne yaparsan yap, işi bittiğinde-doyduğunda ya da net bir şekilde yemek istemediğinde onu masada tutturma. Bir gün, başkaları yemeyi bitirene kadar yerinde kalmanın iyi bir davranış olduğunu anlayacaktır. Şu anda bu kuralı uygulamaya çalışırsanız, onun mutlu yemeğini riske atarsınız. Siz şimdilik örnek olmaya devam edin!