Bebeğiniz, büyük kardeşinin kendisi için istediği bazı bağımsızlıklara ve ayrıcalıklara sahip olduğunu bilir. Bu arada sizin ilk doğanınız da tek olmadığını ve birçok şeyi paylaşmak zorunda olduğunu keşfediyor. Sonuç: tartışmak, isim takmak, alay etmek, dedikodu yapmak, itmek ve vurmak, çocuklarınızı saatlerce meşgul edebilir ve nihayetinde akıl sağlığınızı tehdit edebilir. Gerçek şu ki, bazı kardeşler tüm hayatları boyunca tartışır, bu nedenle belirli bir düzeyde arka plan gürültüsünün kaçınılmaz olduğu gerçeğini kabul edin. Öte yandan, çocuklarınıza birbirlerine saygılı davranmanın ve kendi çatışmalarını çözmenin önemini öğretmek iyi bir fikirdir.
Kardeş rekabeti hakkında ne yapabilirsiniz?
Rekabeti teşvik etmeyin. Çocuklarınızı karşılaştırmanın cazibesine direnin. Klasik çizgi `Neden kardeşin gibi olamıyorsun?` duyguları incitmeye mahkumdur. Bunun yerine, her çocuğun benzersiz güçlerini vurgulayın: `Oğlum, tüm kitabı tek başına okuduğun için seninle gurur duyuyorum!` ya da `Kızım, bu kadar iyi dans edebilen küçük bir kızım olduğu için çok mutluyum.` Onları da mümkün olduğunca birlikte övün ve ödüllendirin: `Vay canına! Herkes bu gece dişlerini fırçalamayı hatırladı, ikiniz de harikasınız!` Mümkün olduğunca güçlü yönlerine odaklanarak çocukların aile içindeki yerleri konusunda daha güvende hissetmelerine yardımcı olun.
Eşitlik için çabalamayın. Evet, doğru okudunuz. Ebeveynler, en iyi niyetle çocuklarına eşit davranmaya çalıştıklarında çözdüklerinden daha fazla sorun yaratırlar. Bunun yerine çocuklarınıza bireyler gibi davranın. Örneğin; çoğu küçük çocuğun hikayeleri kendilerine okuması gerekirken, daha büyük çocuklar kendi başlarına okuyabilir. Adaletin yüzde yüz aynılık, eşitlik değil her hak sahibine hakkını vermek olduğunu unutmayın.
Eşitlik peşinde koşmak yerine, çocuklarınıza adil olmak için elinizden gelenin en iyisini yapacağınızı ve yapabileceğiniz en iyi şeyin bu olduğunu söyleyin. Biri `Abimin benden daha fazla kirazı var` diye feryat ettiğinde, `Başka kiraz ister misin? Daha kaç tane yiyeceksin?` demeyi deneyin. Porsiyonlara gelince, bir çocuğun pastayı kesmesine, diğerinin de ilk parçayı seçmesine izin verin. Kesen çocuk, porsiyonları aynı yapmak için çabalayacaktır ve her iki çocuk da deneyimin yeniliğinden zevk alabilir.
Şikayet dinlemekten vazgeçin. Çocuğunuz size küçük kız kardeşinin sehpadan kitap çektiğini veya ağabeyinin ödevini yapmadığını söylemek için koştuğunda, ona kardeşinin ne yaptığını ondan duymak istemediğinizi söyleyin. Birbirlerini başını belaya sokmaya çalışan çocuklarınızın önünde durmayacağınızı açıkça belirtin. Ancak bu kuralın önemli bir istisnasını anladıklarından emin olun: Herhangi biri yaralanma tehlikesiyle karşı karşıyaysa veya birine zarar veriyorsa, bunu hemen duymanız gerekir.
Gerektiğinde hakemlik yapın ve sınırlar belirleyin. Genel olarak, çocuklarınızın tartışmalarına karışmaktan kaçının. Küçük tartışmaları görmezden gelin ve çocuklarınızı sorunları kendi başlarına çözmeye teşvik edin. Duygular yükseliyorsa ve ufukta öfke ya da gözyaşı görüyorsanız, sadece iletişimi kolaylaştırmak için muhtemelen yardımınıza ihtiyaçları vardır.
Birbirlerine olan öfkelerini anlatarak sahneyi hazırlayın: `Alya, Bera senin ağaç evi kulübüne katılmana izin vermediği için incinmiş görünüyorsun. Bu doğru mu?` Tartışmanın her yönünü dinleyin, kimsenin kendi parçasını söyleyen kişinin sözünü kesmesine izin vermeyin. Ardından sorunu özetleyin, zorluğunu kabul edin ve çocukların çözüm önermesini sağlayın. Hatta onları rahat bırakıp, bunu çözme yeteneklerine olan güveninizi ifade etmek isteyebilirsiniz. Bu işe yaramazsa veya çocuklar işleri kendi başlarına halledemeyecek kadar üzgünlerse, onlara yarım saatlik bir rahatlama süresi verin ve tekrar deneyin.
Elbette, bir çocuğun açıkça kusurlu olacağı zamanlar vardır. Onu bir kenara alın ve gelecekteki itiş kakışlar için yönergeler belirleyin. Ona şöyle diyebilirsiniz, `Bazen ablan arkadaşlarıyla yalnız vakit geçirmekten hoşlanır. Bu olduğunda, onun CD'lerini merdivenlerden aşağı atamazsın. İki seçeneğin var: Arkadaşlarından birini çağırabilir veya kendi başına oynamak için bir şeyler bulabilirsin.` Büyük çocuk hatalıysa, davranışları hakkında konuşmak için onu bir kenara ayırın. Her çocuğun mahremiyetine saygı duyarsanız ve onları birbirlerinin önünde azarlayarak utandırmazsanız daha iyi sonuçlar alırsınız.
Duyguları kabul edin. Bazen bir çocuğun duyguları hakkında konuşmak, yarışmayı bitirmek için yeterlidir. `Kardeşin onunla yüzmene izin vermediğinde duygularını incittiğini biliyorum` gibi bir şey söyleyerek bir diyalog başlatın. Çocuğunuzu duyguları hakkında konuşmaya teşvik edin. Ayrıca, ona bir çocuk gibi hissettiğin bir zamanı anlatmak isteyebilirsin. Haftalık bir aile toplantısı, her çocuğun sorunlarını dile getirmek ve herkes için işe yarayan tavizler bulmak için harika bir yer olabilir. Bu, havayı temizler ve her çocuğa bir ses verir ve aynı zamanda çocuklara insan ilişkilerinde doğal olarak alıp vermeyi öğretir.
Kişisel mülkiyet sınırlarını belirleyin. Mucizeler beklemeyin, ancak her çocuğun eşyası için özel bir yer belirleyerek pek çok çatışmayı önleyebilirsiniz - örneğin her çocuk için bir raf. Bu, daha önce kendi odasına sahip bir çocuğun şimdi alanı paylaşmak zorunda olduğu karma ailelerde özellikle önemlidir. Her çocuğun kendine özgü bir bölgeye sahip olması önemlidir. Onlara, kardeşinin rafındaki herhangi bir şeye dokunmadan önce izin istemeleri gerektiğini söyleyin. Henüz okuyamasa bile, çocuğunuz kendi rafına sahip olmaktan büyük keyif alacak ve muhtemelen kardeşinin kişisel alanına saygı duyacaktır. Çocuklarınız yakın yaştaysa, mümkün olduğunda aynı oyuncakları almak bazı olası çatışmaları önleyebilir.
Ödüllendir. Çocuklarınızın birlikte çok fazla zaman geçirmesi gerektiğinde - örneğin bir aile arabası gezisinde - bir ödül sistemi kurmayı deneyin. Yolculuğu aşamalara ayırın, her saat birbirinize karşı iyi davranışlar için puanlar verin. Puanlar, ikisinin de keyif alacağı bir şey için geçerli olabilir - örneğin küçük bir oyuncak veya bir eğlence parkına ziyaret. Çocuklarınızın gözleri ödüle odaklandıklarında ne kadar iyi işbirliği yaptıklarına şaşırabilirsiniz.
Böl ve fethet. Kardeşler, en iyi arkadaş oldukları dönemlerden ve asla biraraya gelmek istemedikleri dönemlerden geçme eğilimindedir. Aileniz savaş modundayken, çocuk-ebeveyn çiftlerine ayrılmak gerginliği azaltabilir. Bir çocuk `Anne günü` ve diğeri `Babalar günü` alır. Bekar bir ebeveynseniz, her çocuğa biraz özel zaman tanımanıza yardımcı olması için bir arkadaşınızı veya akrabanızı arayın.
İyi bir örnek olun. Çocuklarınızın, siz ve eşinizin, ne zaman bir anlaşmazlık yaşadığınızda bağırıp kapıları çarptığını görürlerse, anlaşmazlıklarını makul bir şekilde çözmelerini beklemeyin. Çocuğunuzun olmasını istediğiniz kişi gibi davranmaya çalışın. Soğukkanlılığınızı kaybederseniz ve çocuklarınızın işitme mesafesindeki partnerinize sesinizi yükseltirseniz, bir hata yaptığınızı bildiklerinden emin olun. Böyle durumlarda vakit geçirmeden birbirinizden özür dileyip kucaklaştığınızı görmelerini sağlayın.
Aile olarak eğlenmek için zaman ayırın. İster topu bahçede fırlatmak ister birlikte bir masa oyunu oynamak olsun, çocuklarınıza birlikte eğlenebileceklerini gösteriyorsunuz. Ve ebeveyn ilgisi çocukların uğruna kavga edebileceği bir şey olduğundan, ortak etkinlikler herkesin dikkatini çektiğini görmenin bir yoludur.