Çocukların yaşamları boyunca ağlayabilmeleri ve duygularıyla çalışabilmeleri gerekir. Çocuğunuzun öğretmeninin ilgilendiği o kadar çok şey olabilir ki, hislerini göstermesine izin vermenin hakkı olduğunu düşünen bir öğrenciyle başa çıkması zor olabilir. Öğretmene çocuğunuz için endişelenmediğinizi ve ağlamasına izin verilirse onu rahatsız eden her şeyi atlatacağını bildirin.
Çocuğunuzun okulda ağlaması uygun değilse, sabahları ve okuldan sonra onunla görüşmek için biraz fazladan zaman ayarlayın. 'Bugün seni korkutan bir şey var mı? Okulda zorlaşan nedir? Hayal kırıklığına uğratan bir şey oldu mu?' Bu ona duygularını dışarı çıkarması için okul dışında güvenilir bir zaman verir.
Küçük çocuklar gün boyu zorluklarla ve hayal kırıklıklarıyla karşı karşıya kalırlar. Toplumumuz, ebeveynlerin ve öğretmenlerin çocuklara duygularını ifade etmeleri için ihtiyaç duydukları alanı vermeleri için iyi kurulmamıştır. Çoğu çocuk için sonuç, dökülen süt veya kırılmış kurabiye gibi küçük şeylerin günün tüm hayal kırıklıklarını ortaya çıkarabilmesidir. Çocuğunuzun duygularını dışa vurma bahanesi önemsiz ve aptalca görünebilir ve tepkisi, durumun hak ettiğinin ötesinde görünebilir. Ancak çocukların daha büyük şeyler hakkındaki duygularını ifade etmelerine yardımcı olmak için küçük üzüntüleri kullanma konusunda iyi olduklarını anlayın. Öğretmen de bunu anlarsa, bir çocuğun küçük bir hayal kırıklığına aşırı tepki vermesinden daha az endişelenecektir.
Pek çok küçük şey için ağlamak daha büyük bir sorunun işareti olabilir. Hem ebeveynler hem de öğretmenler olan birçok yetişkin, okuldaki günlük mücadelelerin bazılarının ne kadar zor olabileceğini unutmuşlardır. Bunun ne kadar büyük bir ayarlama olduğunu ve bir çocuğun annesini veya babasını ne kadar özleyebileceğini unutuyoruz. Veya bir çocuk evde veya teneffüste zor bir durumla karşı karşıya olabilir. Çocuğunuzun okulun baskılarıyla başa çıkmasına yardımcı olmak için sizin ve öğretmenin neler yapabileceğini düşünmeye başlayın. Ve teneffüste kim bakıyorsa ona göz kulak olmasını isteyin - çocuğunuz orada sorun yaşıyor ve daha sonra sınıfta bunun için ağlıyor olabilir. Büyüdükçe ağlamamak için baskı hisseden çocuklar, ağlayabilmek için fiziksel olarak yaralanmanın bir yolunu bulacaklardır. Çocuklar, işlerin onlar için zor olduğunu bilmenizi sağlayacak kabul edilebilir bir yol bulmak için ellerinden gelenin en iyisini yapacaklardır.
Öğretmenden çocuğunuzla oturup 'Çok üzüldüğünü fark ediyorum, neye üzüldüğünü ve sınıfın sana iyi gelmesini sağlamak için ne yapabileceğimizi merak ediyorum' demesini talep edebilirsiniz. Öğretmen biraz daha ağlamasını dinlemeye açık olmalıdır. Endişenizi ve sevginizi ifade etmek için siz de orada olabilirsiniz: 'Sınıfta daha az baskı altında veya teneffüste daha mutlu hissetmen, herşeyin senin için daha iyi gitmesi için ne yapmamız gerekiyor?' Çocuğunuz üzgünse, bunun bir nedeni var. Bizim işimiz neler olup bittiğini anlamak ve çocuklara yardım etmektir.