Hamilelik ve bebek takibi uygulamada

App Store'dan indirin

Annelerin Hissettiği 7 Suçluluk ve Bunlarla Nasıl Başa Çıkılacağı

Annelerin Hissettiği 7 Suçluluk ve Bunlarla Nasıl Başa Çıkılacağı

Annenin suçluluk duygusu adet öncesi sendromu gibidir. Aslında, anketteki annelerin yüzde 94'ü, çocuklarıyla geçirdikleri zamandan kullandıkları çocuk bezi türlerine kadar değişen konularda utanç hissettiklerini söylemişler. Anne suçluluğu, fırsat eşitliği sağlayan bir rahatsızlıktır, diyor uzmanlar - 20 ya da 40 yaşında, bir şirketin CEO'su ya da ev hanımı, büyük şehirde ya da köyde yaşıyor olmanız fark etmez.

Ancak suçluluk duygusu, çok ileri gitmediğiniz sürece aslında yararlı bir araç olabilir. Bir kontrol ve denge sağlayabilir. İşin püf noktası, suçluluğun sizi kontrol etmesine izin vermektense, suçluluk kontrolünü elinizde tutmanızdır.

İşte en yaygın anne suçluluk duygularının bir özetini ve bunlar hakkında ne yapmanız gerektiğini anlattık:

1. Bebeğinizi mamayla beslemek

Ağlayan bebeğinizi beslemek için bir biberon çıkardınız ve her yerde kaşların kalktığını fark ettiniz. Görünüşe göre birlikte olduğunuz diğer anneler sadece emziriyor. Sakinleşin! Evrendeki tek mamayla besleyen anne olduğunuzu hissedebilirsiniz, ancak bu gerçeklikten uzaktır. Nedeni ne olursa olsun, birçok anne emzirmeyi desteklemek veya direkt beslemek için mamaya güveniyor.

Aynı ankette, emzirmeyi bırakan annelerin yüzde 79'u bu konuda kendilerini suçlu hissettiğini söylemiştir. Bir anne, `Birkaç hafta bebeğimden daha fazla ağladıktan sonra nihayet mamaya geçtim. Ama şimdi suçluluk duygusuyla tükendim` diyor. `Baktığım her yerde, mama paketlerinde bile, emzirmek en iyisi olarak lanse ediliyor.`

Emziremiyorsanız, üzüntünüze izin verin. Ama sonra elinden gelenin en iyisini yaptığını kabul et ve yoluna devam et. Anne sütü bebeğiniz için en iyisidir, ancak mamayla beslenen bebekler de gelişir ve beslenir. Bir annenin dediği gibi, `Bebeğiniz için yapabileceğiniz en iyi şey mutlu bir anne olmaktır - ve eğer bu emzirmemek anlamına geliyorsa, o zaman bu aileniz için en iyi seçimdir.

2. Ekran zamanı!

Akşam yemeği pişirme zamanı, çocukları ekranın önüne koydun ki rahatça iş yapasın. Mutlular, ama sen bir suçluluk duygusu hissediyorsun. 2003 yılında Amerikan Pediatri Akademisi, 2 yaşın altındaki çocukların ekran başında kalma süresinin sıfırlanması gerektiğini duyurmuştur. Bu öneri anne suçluluğu için anında yetti. `Oğlumun eğitim programlarını 1 yaşında izlemesine izin vermeye başladım. Ancak 2 yaşından küçük çocukların ekran başında kalmalarına izin verilmediğini okuduktan sonra panikledim!` diyor bir anne.

Ancak bu kuralı ihlal ederseniz, yalnız değilsiniz: Bir anket, küçük çocukları olan annelerin yalnızca yüzde 10'unun ekran süresini tamamen yasakladığını ortaya koyuyor. Ancak utanç hâlâ devam ediyor ve, Annelerin yüzde 26'sı çocuklarının ekran başında ne kadar süre geçirdiği konusunda yalan söylüyor!

Çocuğunuz 2 yaşın altındaysa, izleme süresini minimumda tutun ve 15 dakikalık parçalara bölün. Uygun olan programları seçin. Ya çok kararlı bir şekilde ekran süresini hayatınızdan çıkarın ya da izletiyorsanız suçluluğunuzu yollayın.

3. Çevre dostu olmamak

Tek kullanımlık çocuk bezleri ve strafor kaplarla dolu bir çöp poşeti atarken, komşunuzun çamaşır ipinde bez çocuk bezlerinin sarktığını görürsünüz.

Sakinleşin! Yeşil olmak o kadar kolay değil. Tek kullanımlık çocuk bezleri ve ıslak mendiller, su şişeleri ve kâğıt havlular gibi kolaylıklar, ailemizin hayatının sorunsuz bir şekilde devam etmesini sağlamak için çok önemli olabilir. Çocuk sahibi olmak genellikle su, elektrik ve benzin gibi daha fazla kaynak tüketilmesine yol açar.

Ancak çocuk yetiştirmek, bizi dünya üzerindeki etkimiz konusunda daha bilinçli hale getirebilir - anketteki ebeveynlerin yüzde 55'i çevre sorunları konusunda `aşırı derecede` veya `çok` endişeli. Sonuçta, dünyanın çocuklarımız için mümkün olan en iyi şekilde olmasını istiyoruz.

Bu bilinçlenme, suçluluğa yol açabilir. Bunun bir uyanma çağrısı olmasına izin verin. İşe gitmek için toplu taşıma kullanamayabilir, yıkanabilir bebek bezine geçemeyebilir veya çevreye zarar vermeyen tüm temizleyicilerinizi hemen atamayabilirsiniz. Bunun yerine, yapabileceğiniz düzinelerce gerçekleştirilebilir değişikliğe odaklanın. Aletleri kullanılmadıklarında fişten çekmeyi, evinizi çevre dostu ampullerle aydınlatmayı ve diğer kolay, dünya dostu püf noktaları deneyin.

4. Çocuklarınızı abur cuburla beslemek

Uzun, stresli bir günün sonunda, yemek için sipariş veriyorsunuz. Ama gelen yemekleri çocuklarınıza verirken, bunu hiç yapmayan kendi annenizi düşünürsünüz.

Sakinleşin! Çocuklarınız bir km öteden bir kızartmayı koklayabiliyorsa, yalnız olmadığınızdan emin olabilirsiniz - ebeveynlerin yüzde 76'sı ayda birkaç kez veya daha fazla fast food'a güvendiklerini söylüyor. Bazen fast food'un - en iyi beslenme seçeneği olmasa da - zehirli olmadığını unutuyoruz. Televizyon konusunda olduğu gibi, anahtar nokta akıllı seçimlerdir.

Yale Üniversitesi'nden sağlıklı beslenme uzmanı Mary Savoye-Desanti, az yağlı seçenekleri tercih ettiğiniz sürece bazen kaçamak yapabileceğinizi söylüyor. Ancak aileniz evde hazırlanan yemeklerden daha sık fast food'a yöneliyorsa, bazı değişiklikler yapmalısınız. Mutfakta saatler harcamadan da sağlıklı yiyecekler hazırlayabilirsiniz.

5. Çocuğunuzu bakıcıya bırakmak

Bugün kreşin ilk günü ve bebeğiniz iyi görünüyor - ama sen tam bir enkazsın. Son bir öpücük için durduğunuzda gözyaşları yüzünüzden damlıyor ve geri dönme dürtüsüyle savaşarak işe gidiyorsunuz.

Sakinleşin! Çalışan anneler genellikle yoğun suçluluk duygusuyla mücadele ederler. Çalışan bir anne, `Sevdiğim bir işe döndüğüm için mutlu ve değerli hissedeceğimi düşündüm. Bu duyguların suçluluk duygusuyla bu kadar ezilmesini beklemiyordum` diyor. Çalışan anneler çalışmak istedikleri için dahi kendilerini suçlu hissedebilirler.

Bu pozisyondaysanız, yapılan çalışmaların iyi bir çocuk bakımının, bir kreşin bilişsel, dil ve sosyal becerileri geliştirebileceğini defalarca gösterdiğini bilin. Mümkün olan en iyi kreşi, çocuk bakıcısını veya dadıyı seçerek suçluluğunuzu giderin. Geçiş sürecini kolaylaştırmak için işe geri dönmeden önce bakıcınıza aşina olun.

Çalışan anneler ile evdeki anneler arasındaki çevrimiçi `anne savaşlarından` uzak durun ve alabileceğiniz yargılayıcı yorumları göz ardı edin. Bu savunmasız dönem, çatışmaya atlamanın zamanı değil. Çalışan anneler için destek bulabileceğiniz birçok çevrimiçi grup var - bunun yerine bunlardan birine yönelin. Son olarak, çalışmanızın çok önemli bir amaca hizmet ettiğini unutmayın. İster finansal nedenlerle ister sizi mutlu ettiği için olsun aileniz için en iyisini yaptığınızı düşünün.

6. Çocuklarınıza bağırmak

Bebeğiniz nihayet uyuduktan sonra, tıpış tıpış odaya geri gelip çığlık atmaya başlar. `Yeter artık uyu!` Düşündüğünden çok daha yüksek sesle çocuğunu kırarsın. Çocuğunuz size korkmuş gözlerle bakar.

Sakinleşin! Kimse çocuklarına bağırmaktan hoşlanmaz. Annelerle yapılan anket, bağırmanın anne suçluluğunun bir numaralı nedeni olduğunu ortaya koymuştur. Bu olduğunda, kendi davranışınıza dikkatlice bakın. Bağırışlar sıra dışı mıydı? Çocuğunuza karşı genellikle sakin misiniz? Cevabınız evet ise, kendinizi parçalamanıza gerek yok. Bunu ikiniz için de bir öğrenme fırsatı olarak değerlendirin. En barışçıl uysal ebeveyn bile zaman zaman sabrını kaybeder ve bağırır.

Çocuğunuza her şeyin yolunda gittiğini söyleyin ve ne olduğunu açıklayın: `Bazen insanlar üzüldüklerinde bağırırlar. Ancak bu, insanların duygularını incitebilir. Üzgünüm. 'Lütfen sessiz ol' deseydim daha iyi olurdu. Özür dilerim bebeğim!.' Ama eğer bağırmak bir alışkanlık haline geliyorsa, öfkenizi yönetmek ve stres seviyenizi azaltmak için harekete geçmelisiniz. Bir destek grubuna katılın, bir danışmanla görüşün, ilgili kitapları ve makaleleri okuyun veya topluluğumuzdaki annelerden yardım alın.

Bir anne bağırma alışkanlığından dolayı `Bir terapistle konuşmaya başladım ve bana her şeyin stresle ilgili olduğunu gösterdi. Stresi azaltmanın yollarını bulmaya kararlıydım - biraz işten vazgeçtim, daha fazla egzersiz yaptım, ev işleri konusunda biraz daha rahatladım. Çok zordu, çünkü ben bir kontrol manyağıyım ama karşılığını aldım.`

7. Tüm istekleri karşılayamama

Anne olan arkadaşlarınızın hepsi popüler ve pahalı bir çocuk müzik sınıfına kaydoldu. Katılmayı çok isterdin, ama buna gücün yetmez. Kendi çocuğunuz terlerini silerken, onların çocuklarının senfonide oynadığını hayal ediyorsunuz.

Sakinleşin! Çocuğunuz için bir aktiviteye gücünüz yetmediğinde ya da oyun alanında zil ve düdüklerle dolu lüks bir ortam yerine sade bir bebek arabası olan tek anne olduğunuzda kendinizi kötü hissetmek kolaydır. Ancak `gerekli` olduğunu düşündüğünüz birçok şey hiç de gerekli değildir. Çocukların gerçekten ihtiyacı olan şey pahalı aktivite veya `Oyuncak` değil, sevgi ve sevdikleriyle kaliteli vakittir. Çocuklarınızı sürekli olarak maddi yöntemlerle destekliyorsanız, birçok şeyin değerini asla öğrenemeyecekler. Ayrıca onlara hayattan nasıl gerçekten zevk alacaklarını, sorunları bir şeyler satın almak veya para kullanmak zorunda kalmadan nasıl çözeceklerini öğretmek tüm aktivite ve oyuncaklardan değerlidir.

Çocuğunuza veremeyeceğiniz şeylere odaklanmak yerine, sahip olabileceklerine odaklanın. Örneğin, yüksek kaliteli müzik dersi yerine, ücretsiz bir ders veya hikaye zamanı deneyin. `Yemek pişirmeyi` seviyorsa, ancak bir oyun mutfağına paranız yetmiyorsa, karton kutudan bir mutfak yapmasına yardım edin. Yaptığınız karton mutfakla mutlu bir şekilde oynarken, onu izleyin, muhtemelen suçluluğunuzun azaldığını hissedeceksiniz.

Annelerin Hissettiği 7 Suçluluk ve Bunlarla Nasıl Başa Çıkılacağı

Annelerin Hissettiği 7 Suçluluk ve Bunlarla Nasıl Başa Çıkılacağı

Annenin suçluluk duygusu adet öncesi sendromu gibidir. Aslında, anketteki annelerin yüzde 94'ü, çocuklarıyla geçirdikleri zamandan kullandıkları çocuk bezi türlerine kadar değişen konularda utanç hissettiklerini söylemişler. Anne suçluluğu, fırsat eşitliği sağlayan bir rahatsızlıktır, diyor uzmanlar - 20 ya da 40 yaşında, bir şirketin CEO'su ya da ev hanımı, büyük şehirde ya da köyde yaşıyor olmanız fark etmez.

Ancak suçluluk duygusu, çok ileri gitmediğiniz sürece aslında yararlı bir araç olabilir. Bir kontrol ve denge sağlayabilir. İşin püf noktası, suçluluğun sizi kontrol etmesine izin vermektense, suçluluk kontrolünü elinizde tutmanızdır.

İşte en yaygın anne suçluluk duygularının bir özetini ve bunlar hakkında ne yapmanız gerektiğini anlattık:

1. Bebeğinizi mamayla beslemek

Ağlayan bebeğinizi beslemek için bir biberon çıkardınız ve her yerde kaşların kalktığını fark ettiniz. Görünüşe göre birlikte olduğunuz diğer anneler sadece emziriyor. Sakinleşin! Evrendeki tek mamayla besleyen anne olduğunuzu hissedebilirsiniz, ancak bu gerçeklikten uzaktır. Nedeni ne olursa olsun, birçok anne emzirmeyi desteklemek veya direkt beslemek için mamaya güveniyor.

Aynı ankette, emzirmeyi bırakan annelerin yüzde 79'u bu konuda kendilerini suçlu hissettiğini söylemiştir. Bir anne, `Birkaç hafta bebeğimden daha fazla ağladıktan sonra nihayet mamaya geçtim. Ama şimdi suçluluk duygusuyla tükendim` diyor. `Baktığım her yerde, mama paketlerinde bile, emzirmek en iyisi olarak lanse ediliyor.`

Emziremiyorsanız, üzüntünüze izin verin. Ama sonra elinden gelenin en iyisini yaptığını kabul et ve yoluna devam et. Anne sütü bebeğiniz için en iyisidir, ancak mamayla beslenen bebekler de gelişir ve beslenir. Bir annenin dediği gibi, `Bebeğiniz için yapabileceğiniz en iyi şey mutlu bir anne olmaktır - ve eğer bu emzirmemek anlamına geliyorsa, o zaman bu aileniz için en iyi seçimdir.

2. Ekran zamanı!

Akşam yemeği pişirme zamanı, çocukları ekranın önüne koydun ki rahatça iş yapasın. Mutlular, ama sen bir suçluluk duygusu hissediyorsun. 2003 yılında Amerikan Pediatri Akademisi, 2 yaşın altındaki çocukların ekran başında kalma süresinin sıfırlanması gerektiğini duyurmuştur. Bu öneri anne suçluluğu için anında yetti. `Oğlumun eğitim programlarını 1 yaşında izlemesine izin vermeye başladım. Ancak 2 yaşından küçük çocukların ekran başında kalmalarına izin verilmediğini okuduktan sonra panikledim!` diyor bir anne.

Ancak bu kuralı ihlal ederseniz, yalnız değilsiniz: Bir anket, küçük çocukları olan annelerin yalnızca yüzde 10'unun ekran süresini tamamen yasakladığını ortaya koyuyor. Ancak utanç hâlâ devam ediyor ve, Annelerin yüzde 26'sı çocuklarının ekran başında ne kadar süre geçirdiği konusunda yalan söylüyor!

Çocuğunuz 2 yaşın altındaysa, izleme süresini minimumda tutun ve 15 dakikalık parçalara bölün. Uygun olan programları seçin. Ya çok kararlı bir şekilde ekran süresini hayatınızdan çıkarın ya da izletiyorsanız suçluluğunuzu yollayın.

3. Çevre dostu olmamak

Tek kullanımlık çocuk bezleri ve strafor kaplarla dolu bir çöp poşeti atarken, komşunuzun çamaşır ipinde bez çocuk bezlerinin sarktığını görürsünüz.

Sakinleşin! Yeşil olmak o kadar kolay değil. Tek kullanımlık çocuk bezleri ve ıslak mendiller, su şişeleri ve kâğıt havlular gibi kolaylıklar, ailemizin hayatının sorunsuz bir şekilde devam etmesini sağlamak için çok önemli olabilir. Çocuk sahibi olmak genellikle su, elektrik ve benzin gibi daha fazla kaynak tüketilmesine yol açar.

Ancak çocuk yetiştirmek, bizi dünya üzerindeki etkimiz konusunda daha bilinçli hale getirebilir - anketteki ebeveynlerin yüzde 55'i çevre sorunları konusunda `aşırı derecede` veya `çok` endişeli. Sonuçta, dünyanın çocuklarımız için mümkün olan en iyi şekilde olmasını istiyoruz.

Bu bilinçlenme, suçluluğa yol açabilir. Bunun bir uyanma çağrısı olmasına izin verin. İşe gitmek için toplu taşıma kullanamayabilir, yıkanabilir bebek bezine geçemeyebilir veya çevreye zarar vermeyen tüm temizleyicilerinizi hemen atamayabilirsiniz. Bunun yerine, yapabileceğiniz düzinelerce gerçekleştirilebilir değişikliğe odaklanın. Aletleri kullanılmadıklarında fişten çekmeyi, evinizi çevre dostu ampullerle aydınlatmayı ve diğer kolay, dünya dostu püf noktaları deneyin.

4. Çocuklarınızı abur cuburla beslemek

Uzun, stresli bir günün sonunda, yemek için sipariş veriyorsunuz. Ama gelen yemekleri çocuklarınıza verirken, bunu hiç yapmayan kendi annenizi düşünürsünüz.

Sakinleşin! Çocuklarınız bir km öteden bir kızartmayı koklayabiliyorsa, yalnız olmadığınızdan emin olabilirsiniz - ebeveynlerin yüzde 76'sı ayda birkaç kez veya daha fazla fast food'a güvendiklerini söylüyor. Bazen fast food'un - en iyi beslenme seçeneği olmasa da - zehirli olmadığını unutuyoruz. Televizyon konusunda olduğu gibi, anahtar nokta akıllı seçimlerdir.

Yale Üniversitesi'nden sağlıklı beslenme uzmanı Mary Savoye-Desanti, az yağlı seçenekleri tercih ettiğiniz sürece bazen kaçamak yapabileceğinizi söylüyor. Ancak aileniz evde hazırlanan yemeklerden daha sık fast food'a yöneliyorsa, bazı değişiklikler yapmalısınız. Mutfakta saatler harcamadan da sağlıklı yiyecekler hazırlayabilirsiniz.

5. Çocuğunuzu bakıcıya bırakmak

Bugün kreşin ilk günü ve bebeğiniz iyi görünüyor - ama sen tam bir enkazsın. Son bir öpücük için durduğunuzda gözyaşları yüzünüzden damlıyor ve geri dönme dürtüsüyle savaşarak işe gidiyorsunuz.

Sakinleşin! Çalışan anneler genellikle yoğun suçluluk duygusuyla mücadele ederler. Çalışan bir anne, `Sevdiğim bir işe döndüğüm için mutlu ve değerli hissedeceğimi düşündüm. Bu duyguların suçluluk duygusuyla bu kadar ezilmesini beklemiyordum` diyor. Çalışan anneler çalışmak istedikleri için dahi kendilerini suçlu hissedebilirler.

Bu pozisyondaysanız, yapılan çalışmaların iyi bir çocuk bakımının, bir kreşin bilişsel, dil ve sosyal becerileri geliştirebileceğini defalarca gösterdiğini bilin. Mümkün olan en iyi kreşi, çocuk bakıcısını veya dadıyı seçerek suçluluğunuzu giderin. Geçiş sürecini kolaylaştırmak için işe geri dönmeden önce bakıcınıza aşina olun.

Çalışan anneler ile evdeki anneler arasındaki çevrimiçi `anne savaşlarından` uzak durun ve alabileceğiniz yargılayıcı yorumları göz ardı edin. Bu savunmasız dönem, çatışmaya atlamanın zamanı değil. Çalışan anneler için destek bulabileceğiniz birçok çevrimiçi grup var - bunun yerine bunlardan birine yönelin. Son olarak, çalışmanızın çok önemli bir amaca hizmet ettiğini unutmayın. İster finansal nedenlerle ister sizi mutlu ettiği için olsun aileniz için en iyisini yaptığınızı düşünün.

6. Çocuklarınıza bağırmak

Bebeğiniz nihayet uyuduktan sonra, tıpış tıpış odaya geri gelip çığlık atmaya başlar. `Yeter artık uyu!` Düşündüğünden çok daha yüksek sesle çocuğunu kırarsın. Çocuğunuz size korkmuş gözlerle bakar.

Sakinleşin! Kimse çocuklarına bağırmaktan hoşlanmaz. Annelerle yapılan anket, bağırmanın anne suçluluğunun bir numaralı nedeni olduğunu ortaya koymuştur. Bu olduğunda, kendi davranışınıza dikkatlice bakın. Bağırışlar sıra dışı mıydı? Çocuğunuza karşı genellikle sakin misiniz? Cevabınız evet ise, kendinizi parçalamanıza gerek yok. Bunu ikiniz için de bir öğrenme fırsatı olarak değerlendirin. En barışçıl uysal ebeveyn bile zaman zaman sabrını kaybeder ve bağırır.

Çocuğunuza her şeyin yolunda gittiğini söyleyin ve ne olduğunu açıklayın: `Bazen insanlar üzüldüklerinde bağırırlar. Ancak bu, insanların duygularını incitebilir. Üzgünüm. 'Lütfen sessiz ol' deseydim daha iyi olurdu. Özür dilerim bebeğim!.' Ama eğer bağırmak bir alışkanlık haline geliyorsa, öfkenizi yönetmek ve stres seviyenizi azaltmak için harekete geçmelisiniz. Bir destek grubuna katılın, bir danışmanla görüşün, ilgili kitapları ve makaleleri okuyun veya topluluğumuzdaki annelerden yardım alın.

Bir anne bağırma alışkanlığından dolayı `Bir terapistle konuşmaya başladım ve bana her şeyin stresle ilgili olduğunu gösterdi. Stresi azaltmanın yollarını bulmaya kararlıydım - biraz işten vazgeçtim, daha fazla egzersiz yaptım, ev işleri konusunda biraz daha rahatladım. Çok zordu, çünkü ben bir kontrol manyağıyım ama karşılığını aldım.`

7. Tüm istekleri karşılayamama

Anne olan arkadaşlarınızın hepsi popüler ve pahalı bir çocuk müzik sınıfına kaydoldu. Katılmayı çok isterdin, ama buna gücün yetmez. Kendi çocuğunuz terlerini silerken, onların çocuklarının senfonide oynadığını hayal ediyorsunuz.

Sakinleşin! Çocuğunuz için bir aktiviteye gücünüz yetmediğinde ya da oyun alanında zil ve düdüklerle dolu lüks bir ortam yerine sade bir bebek arabası olan tek anne olduğunuzda kendinizi kötü hissetmek kolaydır. Ancak `gerekli` olduğunu düşündüğünüz birçok şey hiç de gerekli değildir. Çocukların gerçekten ihtiyacı olan şey pahalı aktivite veya `Oyuncak` değil, sevgi ve sevdikleriyle kaliteli vakittir. Çocuklarınızı sürekli olarak maddi yöntemlerle destekliyorsanız, birçok şeyin değerini asla öğrenemeyecekler. Ayrıca onlara hayattan nasıl gerçekten zevk alacaklarını, sorunları bir şeyler satın almak veya para kullanmak zorunda kalmadan nasıl çözeceklerini öğretmek tüm aktivite ve oyuncaklardan değerlidir.

Çocuğunuza veremeyeceğiniz şeylere odaklanmak yerine, sahip olabileceklerine odaklanın. Örneğin, yüksek kaliteli müzik dersi yerine, ücretsiz bir ders veya hikaye zamanı deneyin. `Yemek pişirmeyi` seviyorsa, ancak bir oyun mutfağına paranız yetmiyorsa, karton kutudan bir mutfak yapmasına yardım edin. Yaptığınız karton mutfakla mutlu bir şekilde oynarken, onu izleyin, muhtemelen suçluluğunuzun azaldığını hissedeceksiniz.