Öfke nöbeti, bir yaz fırtınasının duygusal eşdeğeridir - ani ve bazen şiddetli. Bir restoranda akşam yemeğinizin tadını çıkarırken, pipeti büküldüğü için çığlık atar. Özellikle 1 ile 3 yaş arasındaki çocuklar öfke nöbetlerine yatkındır. Uzmanlar, sorunun büyük bir kısmını düzensiz dil becerilerine bağlamaktadır. Çocuğunuz nasıl hissettiğini veya ne istediğini ifade edemediğinde, öfke nöneti tetiklenir.

Bir öfke nöbeti ile nasıl başa çıkılır: 7 ipucu

1. Soğukkanlılığınızı kaybetmeyin. Öfke nöbeti güzel bir manzara değildir. Tekmelemeye, çığlık atmaya ve yere vurmaya ek olarak, çocuğunuzun repertuarına bir şeyler fırlatmak, vurmak ve nefesini moraracak kadar tutmak da bu kapsamdadır. Bunun üstesinden gelmek zor olsa da, öfke nöbeti geçiren bir çocuk için nefes tutmanın bile normal bir davranış olduğundan emin olabilirsiniz.

Çocuğunuz bir öfke nöbeti geçirdiğinde, mantığı dinleyemez, ayrıca bağırmanıza veya tehdit etmenize de olumsuz şekilde cevap verecektir. Bir anne, `Oğluma durması için daha çok bağırdığımda karşımda vahşi doğayı buldum` diyor. Bunun yerine işe yarayan tek şeyin oturup onunla birlikte sakince beklemek olduğunu keşfetmiştir. Odadan dışarı çıkmak terk edilmiş hissetmesine neden olabilir.

Kendinizi aşırı derecede sinirli hissediyorsanız, bazı uzmanlar odadan birkaç dakikalığına sakin bir şekilde çıkmanızı ve çocuğunuz ağlamayı bıraktıktan sonra geri dönmenizi önerir. Sakin kalarak, onun da sakinleşmesine yardımcı olacaksınız. Aksi durum sizi de potansiyel bir zarar verici haline getirebilir - bağırmak, hakaret hatta fiziksel şiddete başvurmak gibi.

Bazı uzmanlar, onu kucaklamanızı önerir. Ancak diğerleri, bu taktiğin olumsuz davranışları ödüllendirdiğini ve çocuğunuz sakinleşene kadar öfke nöbetini görmezden gelmenin daha iyi olduğunu söylüyor. Karar sizin ebeveynlik iç güdülerinizin!

Mantıklı bir şekilde kullanılan bir mola da iyi bir çözümdür. Deneme yanılma yoluyla çocuğunuz için hangi yaklaşımın doğru olduğunu öğrenin. Öfke nöbetiyle nasıl başa çıkmayı seçerseniz seçin, tutarlı olmak bunun işe yaramasının anahtarıdır.

2. Yetişkin olduğunuzu unutmayın. Öfke nöbeti ne kadar uzun sürerse sürsün, mantıksız taleplere teslim olmayın veya çığlık atan çocuğunuzla pazarlık etmeye çalışmayın. Başkalarının ne düşündüğü hakkında da endişelenmeyin. Teslim olarak, çocuğunuza kriz oluşturmanın istediğini elde etmenin iyi bir yolu olduğunu ve gelecekteki çatışmalara zemin hazırladığını öğretmiş olacaksınız. Ayrıca, çocuğunuz kontrolden çıktığı için zaten korkmuş durumdadır. İhtiyacı olan son şey, kontrolün sizde olmadığını hissetmesidir.

Çocuğunuzun öfkesi insanlara veya evcil hayvanlara vurduğu, bir şeyler fırlattığı veya durmadan çığlık attığı noktaya yükselirse, onu kaldırın ve yatak odası gibi güvenli bir yere götürün. Ona neden orada olduğunu söyleyin ve sakinleşene kadar onunla kalacağınızı bildirin.

3. Molaları kullanın. Yaklaşık 18 aylıktan başlayarak bazen ara vermek, öfke nöbeti geçirdiğinde duygularını daha iyi yönetmesine yardımcı olabilir. Çocuğunuzun öfke nöbeti yoğun olduğunda ve diğer teknikler işe yaramadığında bir mola yararlı olabilir. Çocuğunuzu kısa bir süre için (yaşına göre yılda yaklaşık bir dakika) sessiz bir yere koymak, kendi kendini yatıştırmak için iyi bir ders olabilir. Ne yaptığınızı açıklayın (`Sakinleşmek için mola veriyoruz ve anne de orada olacak`) ve bunun ceza olmadığını ona bildirin.

4. Daha sonra konuşun. Fırtına dindiğinde, ne olduğu hakkında konuşun. `Çok sinirlendin çünkü yemeğin istediğin gibi değildi` gibi bir şey söyleyerek duygularını kelimelere dökmesine yardım edin. Kendini kelimelerle ifade ettiğinde daha iyi sonuçlar alacağını görmesine izin verin. Gülümseyerek, `Seni anlamadığım için üzgünüm. Bağırmadığına göre, ne istediğini bulabilirim.` deyin.

5. Çocuğunuzun onu sevdiğinizi bilmesini sağlayın. Çocuğunuz sakinleştiğinde ve onunla öfke nöbeti hakkında konuşma şansınız olduğunda, ona hızlıca sarılın ve onu sevdiğinizi söyleyin. Çocuğunuzun sakinleşmesi ve sizinle bir şeyler konuşabilmesi dâhil, iyi davranışları takdir etmek önemlidir.

6. Öfke nöbetine neden olan durumlardan kaçınmaya çalışın. Hangi durumlarda çocuğunuzun öfke nöbetine başladığına dikkat edin ve buna göre plan yapın. Acıktığında bu durum olursa yanınızda atıştırmalıklar taşıyın. Bir aktiviteden diğerine geçiş yapmakta güçlük çekiyorsa, değişiklik yapmadan önce onu nazikçe uyarın. Onu oyun alanını terk etmek ya da akşam yemeğine oturmak üzere olduğunuz konusunda uyarmak (`Sen ve baban hikâyeni bitirince yemek yeriz`, `10 dakika sonra uyku zamanı`gibi) ona tepki vermek yerine alışma şansı verir.

Bir öfke nöbetinin yolda olduğunu hissederseniz, çocuğunuzun dikkatini, ona bir oyuncak vererek, komik bir surat yapmak veya bir kuşu işaret etmek gibi beklemediği bir şey yaparak dağıtmaya çalışın.

Küçük çocuğunuz daha bağımsız hale geliyor, bu nedenle mümkün olduğunca ona seçenekler sunun. Kimse her zaman ne yapacağının söylenmesinden hoşlanmaz. `Mısır mı havuç mu istersin?` demek, `Mısırını ye!` demekten çok daha mantıklıdır.

Ne sıklıkla `hayır` dediğinizi takip edin. Rutin bir şekilde `hayır` dediğinizi fark ederseniz, muhtemelen ikinize de gereksiz stres uyguluyorsunuz. Engellenen çocukların daha öfkeli ve huysuz olduğunu unutmayın. Ayrıca keşfetmelerine dahi engel olarak gelişimlerini baltalama riskini de barındırır. Gerçekten `hayır` olduğunda kullanın.

7. Aşırı stres belirtilerine dikkat edin. Ailede karışıklık oldu mu? Aşırı yoğun veya rahatsız edici bir dönem mi? Ebeveyn gerginliği var mı? Bunların hepsi öfke nöbetlerine neden olabilir. Çocuğunuzun öfke nöbetleri aşırı sık veya yoğunsa (veya kendine veya başkalarına zarar veriyorsa), işin uzmanlarından yardım isteyin.