2 yaşındaki bir çocuk, gelişimsel olarak toplumdaki rolünü bir kenara bırakın, daha iyiye odaklanmaya veya ailedeki rolünü anlamaya hazır değil (sadece, evrenin merkezi kendisi olduğunu biliyor!). Ayrıca karmaşık işlere veya kendi programını sürdürmeye hazır değil. Ama çok önemli olmak istiyor. Siz işleri halletmeye çalışırken küçüğünüz her zaman ayağa kalkıyor ve birşeyler yapmak istiyorsa, buna olumlu bir bakış açısı getirin. Bu arzusu, onu sorumlu bir genç ve yetişkin yapacak davranışların temelini oluşturur.
Ne yapabilirsin
Basitçe başlayın. Çok zor olan görevler 2 yaşındaki çocuğunuzu sadece bunaltacaktır. Kolay olanlarla başlayın: Kendi peçetelerini çöpe atabilir, kedinin kasesine kuru mama dökebilir veya saksı bitkisini sulamak için küçük bir sürahi kullanabilir. Basit, tek adımlı görevler bu yaş grubu için en iyisidir. `Odasını temizleme` isteğiniz onu yıldıracaktır. `Lütfen ayakkabılarını dolaba koy` gibi basit görevler yükleyin. Böylesine basit işleri yapmaktan ne kadar gurur ve özgüven kazandığına şaşıracaksınız.
Göster ve Anlat. Sorumluluk duygusu aşılamanın en iyi (ve belki de en zor) yolu, kendi eşyalarınızla iyi bir rol model olmaktır - arabanızın anahtarlarını yemek odası masasına değil ait oldukları yere koyun ve dergi yığınınızı yerine toplayın. Çocuğunuzu cesaretlendirmenin bir başka yolu da ona basit görevleri kendi başına nasıl başaracağını göstermektir. `Çamaşırları katlamama yardım et` demek, ona `Bu çorapları ve iç çamaşırları nasıl koyduğumu gördün mü? Bunu yapmama yardım etmek ister misin?` Kendinizi çocuğunuza bir görevi nasıl yapacağını göstermek için çok fazla zaman harcarken bulursanız, emin olun ki bu onun için de çok karmaşıktır.
İşi bir oyun haline getirin. Bütün köyün bir ailenin ahır inşa etmesine yardım edeceği ve sonra herkesin bir ziyafeti paylaşacağı ahır büyütme partilerini duydunuz mu? Hepimiz, sosyal ortamlarda, eğlenceli olduklarında görevlerden daha çok zevk alırız. 2 yaşındaki çocuğunuz sizinle vakit geçirmekten mutlu ve kurutucuyu boşaltmayı bir angarya olarak görmüyor - sıcak, kabarık kıyafetleri çıkarıp bir sepete koymak eğlencelidir. Onun liderliğini takip edin ve birlikte toz alırken müzikle dans edin ya da kimin en çok bloğu toplayabileceğini görmek için bir yarış yapın.
Bir rutin oluşturun. Erken bir rutin belirlerseniz, çocuğunuz sorumlu alışkanlıkları daha kolay öğrenecektir. Ona kahvaltıdan sonra her zaman kendi kasesini lavaboya koyması gerektiğini söyleyin ve her banyodan sonra küvet oyuncaklarını kaldırmasına yardım edin. Günlük işlerin yetişkinlerin hevesle yaptıkları bir şey değil, günlük yaşamın bir parçası olduğunu görecektir.
Her şeyi olumlu bir şekilde ifade edin. Sorumluluğunu kazandırmak istediğiniz davranışlara yönlendirmek için olumlamalar kullanın. Örneğin: `Yere yemek dökme` demek olumsuz bir yönlendirme içerir. Bunun yerine, `Yerlerin temiz kalması ne güzel, yemeğimizi dikkatli yiyoruz ve dökülmüyor harika!` demeyi seçebiliriz. Çocuklar aynı manayı ifade eden farklı söz ve kişilerden, her zaman tebessüm ederek söyleyeni ve olumlu yönlendirme olanı uygulamayı seçerler.
Ona yer açın. Çare olması açısından, çocuğunuzun tabağını alıp bulaşık makinesine kendiniz koyabilirsiniz. Bu dürtüye direnmeye çalışın. Bunun yerine, küçük çocuğunuzun gerçek başarılarından çok çabalarına odaklanın. Mükemmel bir iş yapmıyor olabilir, ancak onu eleştirmek ya da işlerini birlikte yapmak, yardım etme arzusunu sadece bastırır. Hemen yardım edip işleri halletmek yerine, çabalaması için teşvik etmeyi deneyin.
Takdir edin. Olumlu pekiştirme, çocuğunuza çabalarının önemli olduğunu ve takdir edildiğini öğretecektir. Övgünüzle net olun: `Kedimizin yemeğini kasesine koyarken çok iyi iş çıkardın`, `İyi iş` yerine `İyi iş çıkardın!` demek gibi. Çabalarının herkese nasıl yardımcı olduğunu tam olarak belirtin: `Artık kaşıkları masaya koyduğuna göre, hemen yemeğimizi yiyebiliriz. Hadi oturalım!`