3 yaşındaki bir çocuktan saygılı davranış beklemek, taştan kan almaya çalışmak gibidir. Bunun nedeni, kısmen, 3 yaşındaki bir çocuğun dil becerilerinin hala gelişmekte olduğu gerçeğidir. Yani ona yatma vakti olduğunu söylediğinizde, `Anneee, kamyonlarımla gerçekten eğleniyorum ve acaba beş dakika daha oyun süresi için pazarlık yapabilir miyiz?` diyemez. Seni görmezden gelme, dilini çıkarma ya da `Senden nefret ediyorum!` diye bağırma olasılığı daha yüksektir. Bu onun saygısız olduğu anlamına gelmez - sadece çok küçük olduğu ve nasıl saygı gösterileceğini öğrenmek için yıllarca tutarlı bir öğretime ve uygulamaya ihtiyaç duyduğu anlamına gelir.
Ne yapabilirsin
Saygılı davranış sergileyin. Çocuklarımıza genellikle onlardan beklediğimiz saygıyı vermiyoruz. Kafamız karışır çünkü yetiştirilme tarzımız genelde saygıyı korkuyla özdeşleştiriyor. Bir anne diyor ki, `Babama gerçekten saygı duyuyordum çünkü aksi durumda bana vuracağını biliyordum...` Bu saygı değil - bu korku. Bunun yerine dinleyerek başlayın. 3 yaşındaki bir çocuğun sözünü söylemesini sabırla beklemek zor olabilir ama buna değer. Onun seviyesine inin, gözlerinin içine bakın ve size söyledikleriyle ilgilendiğinizi ona bildirin. Bu saygıyla dinlemeyi öğretmek için en iyi yoldur.
Çocuğunuzun duygularını doğrulayın. Bu aynı zamanda saygıyı gösterir. Bir çocuğun duygularını küçümsediğinizde (`önemli değil, mavi kaseye sahip olamayacağın için üzülme`), bir çocuğa ebeveyninin duygularını ciddiye almadığını gösterir. Bunun yerine, çocuğun nasıl hissettiğini kabul ederek saygı gösterebilirsiniz, `Mavi kasenin bu sabah kirli olmasının hayal kırıklığı yarattığını biliyorum. Bunun yerine yeşil veya mor kaseyi ister misin? Mavi kaseyi bulaşık makinesine koymama yardım et ki daha sonraki yemek için temizlensin.` Çocukların seçimleri ve özerklikleri (destekle) olmasına izin vermek de saygıyı gösterir. Bir yeterlilik duygusu oluşturmak ve çocuğunuza saygı göstermek için gün boyunca çocukların birçok küçük seçimler yapmasına izin verin. Kendi başına yapabileceği veya en azından kendisi için yapmaya çalıştığı şeyleri yapmayın, bu onun için yardım değil bağımsızlığını perdelemek olur.
Nazik yanıtları öğretin. Çocuğunuz, iyi davranışlarla başkalarına özen ve saygı gösterebilir. Sözlü olarak iletişim kurduğu anda, `lütfen` ve `teşekkür ederim` demeyi öğrenebilir. Sana nazik davrandığında ona yardım etmeyi tercih edeceğini ve sana emir vermesinden hoşlanmadığını da açıkla. Yine, kendinize saygılı olmak, ders vermekten daha iyidir. Çocuğunuza (ve diğerlerine) düzenli olarak `lütfen` ve `teşekkür ederim` deyin, bu sözlerin hem ailenizde hem de toplum içinde normal iletişimin bir parçası olduğunu öğrenecektir.
Aşırı tepki vermekten kaçının.Çocuğunuz size vurursa veya size kötü birşey derse, üzülmemeye çalışın. Çocuklar kasıtlı olarak saygısızlık etmiyorlar, ancak hangi tepkiyi aldıklarını görmek için deneyler yapabilirler. Bunun yerine, yüz yüze gelin ve sessizce ama kararlı bir şekilde `Bu ailede böyle vurmuyoruz veya böyle konuşmuyoruz` deyin. Sonra ona istediğini nasıl elde edeceğini saygılı bir şekilde göster: `Seninle oynamamı istediğin zaman bana kibarca sor. 'Anne, bana bir hikaye okumanı istiyorum' de.`
Anlaşmazlıklar bekleyin. Çocuklarımız isteklerimize her zaman mutlu bir şekilde uysalardı hayat çok daha kolay olurdu, ama bu insan doğası değil. Çocuğunuz sizin emrinizi yerine getirmediğinde, saygısızlık etmeye çalışmadığını, sadece farklı bir görüşü olduğunu hatırlamaya çalışın. Kendini saygısız bir şekilde ifade etmeyi bırakmayı (`Beni parka asla götürmezsin, seni kötü anne!`) ve bunun yerine isteklerine olumlu bir yorum getirmeyi öğretin (`Lütfen marketten sonra parka gidebilir miyiz?`). Çocuğunuzun sözel becerileri olgunlaştıkça, bu nazik istekleri kendisi karşılayabilecektir; bu arada ona örnekler vererek öğretin.
Sınırlar belirleyin. Saygıyı öğretmenin en iyi yollarından biri, disiplininizde sağlam bir tutum sergilemektir. Nazik olmak çocuğunuza saygı gösterir ve kararlı olmak, yapılması gerekenlere saygı gösterir. Süpermarkette sorun çıktı ve başa çıkma taktiklerinin hiçbiri işe yaramıyor, ne yapıyorsun? Nazikçe ama kararlıca onu arabaya götürün ve yanına oturup `Ne kadar üzgün olduğunu görüyorum. Sakinleşmene yardımcı olmak için buradayım.` deyin, sakinleştiğinde nazikçe `Şimdi tekrar denemeye hazırsın` diyebilir ve mağazaya dönebilirsiniz. Sonunda, öfke nöbetinin yapılması gerekeni değiştirmeyeceğini öğrenecektir.
Saygılı davranışları övün. Çocuğunuzun ufak nezaket gösterilerini mümkün olduğunca güçlendirin. Ancak spesifik olun. Övgü, davranışı ayrıntılı olarak tanımlamalıdır. 'İyi kız`, `iyi çocuk`, `iyi iş` deme eğilimindeyiz. Bunun yerine, `Bir şey istediğinde lütfen dediğin için teşekkür ederim` veya `Sıranı beklediğin için teşekkür ederim.` gibi. Açık olun ve çocuğunuz çabalarının değerli olduğunu ve takdir edildiğini görecektir.