Çocuğunuzu terbiye etmek, ebeveynliğin en büyük zorluklarından biridir. Seni hayal kırıklığına uğratabilir, cesaretini kırabilir. Bağımsız yürümeye başlayan çocuğunuzun, okul öncesi çağındaki veya büyük çocuğunuzun güzel davranmasını sağlamaya çalışırken, bebeklik aylarındaki beslenme ve uyku ikilemlerinin neden bu kadar zor olduğunu düşündüğünüzü merak edebilirsiniz. Doğru uzman tavsiyesi öğretici ve güven verici olabilir. Disiplin felsefelerinin birkaç ana 'kategorisi' hakkında bilgi edinerek başlayın. Bunları hallettiğinizde, siz ve aileniz için uygun olanları hayatınıza dahil etmek daha kolay olacaktır.

Disiplin teorilerindeki benzerlikler

Disiplin alanı geniş olmasına rağmen, birçok popüler kitap benzer temalara değinmektedir. İşte önemli olanlardan bazıları:

* Seçenekler sunun.

* Kendi öfkenizi yönetmeyi öğrenin.

Disiplin teorileri arasındaki farklar

Bir uzman, çocuğunuzun yaşının her yılı için molaların bir dakika sürdüğünü öne sürerken, diğeri çocuğunuzun mola süresinin ne kadar süreceğine karar vermesi gerektiğini söylüyor. Bir kitap size çocuğunuza kesin bir şekilde 'Vurmak yok' demenizi söyler ve bir diğeri 'hayır' ve 'yapma' gibi olumsuz kelimeleri kullanmamaya dikkat eder. Çelişkili tavsiyeleri anlamaya çalışmak sinir bozucu ve kafa karıştırıcı olabilir, ancak aynı zamanda disipline etmenin tek bir doğru yolu olmadığını da gösterir. Siz ve çocuklarınız için neyin işe yaradığı konusunda gerçek bir uzmansınız. Profesyonel tavsiye şüphesiz faydalıdır, ancak kendi sezgileriniz ve değerlerinizle uyumlu olması gerekir. Felsefeleri uyarlamak ve sizin için mantıklı olanı kullanmak sorun değil.

Beş temel disiplin felsefesi

Sınır temelli disiplin: Çocukların kendilerini güvende hissetmek için sınırlara ihtiyacı vardır. Sınırların nerede olduğunu bilmiyorlarsa, onları bulana kadar 'test edecekler'. Yürümeye başlayan bir çocuk, kaşığını (hatta bütün tabağını) yere fırlatarak sınırları test edebilir. Daha büyük bir çocuk, renkli kalemlerini halının üzerinde görkemli bir karmaşa içinde bırakarak veya sabahları hazır hale gelmesi çok uzun bir zaman alarak sınırları test edebilir.

Sınırlarınızı açıkça belirtin: 'Lütfen bakmayı bitirdiğinde eşyalarımı çantama geri koy.' Çocuğunuz talimatlarınıza uymazsa, yumuşak ancak kararlı bir müdahale edin. Örneğin, çocuğunuz cüzdanınızı, saç fırçanızı ve güneş gözlüğünüzü oturma odası zeminine serpiştirirse, çantanızı bir süre inceleme ayrıcalığını kaybeder..

Çocuğunuza sınırlı seçenekler verin. 5 yaşındaki çocuğunuzun elektronik oyuncak piyanosunu maksimum ses seviyesinde yüksek sesle vurduğunu varsayalım. Saygılı bir şekilde, sesi kısmasını istiyorsun. Seni görmezden geliyor. Bir seçenek sunun: 'Ya sesi şimdi kısabilirsin ya da piyanoyu yarına kadar kaldırmak zorunda kalabiliriz.' Bu sorumluluğu ona verir. Doğal sonuçları da kullanın. İlkokul öğrencisi çocuğunuz, öğle yemeğini unutursa, sonuçları deneyimlemesine izin verin.

Nazik disiplin: Bir çocuk çığlık atıp ağlarken davranışları hakkında fazla bir şey öğrenemez. O (ve siz) günlük önleyici tekniklerden - kötü davranış fırsatlarını en aza indiren stratejilerden - büyük ölçüde faydalanabilirsiniz. Çocuğunuzun kendini topraklanmış hissetmesi için rutinler oluşturun. Ona kontrol hissi verecek seçenekler sunun. 'Kırmızı pijama mı yoksa mavi pijama mı giymek istersin?' gibi bir şey deneyin. Geçişlerden önce uyarıda bulunun: 'Oyun alanını beş dakika içinde terk etmemiz gerekiyor.'

İsteklerinizi olumlu bir şekilde çerçeveleyin. Örneğin, 'Ağlama' yerine 'Lütfen kibar sesini kullan' deyin. Mümkünse, kesinlikle hayır yerine 'ne zaman, o zaman' ifadelerini kullanın: 'Akşam yemeğini bitirdiğimizde dışarı çıkabiliriz.'

Çocuğunuz yaramazlık yaptığında, öncelikle yorgunluk, can sıkıntısı veya açlık gibi altta yatan bir sorun olup olmadığını düşünün. Yanlış davranış, bu ihtiyacı karşıladığınızda ortadan kalkabilir. Değilse, yazar Elizabeth Pantley'in 'çamaşır torbası' dediği numaraya dönün. Bu, aptalca oyunlar, dikkat dağıtma, yönlendirme, doğrulama ve kendi kendine yatıştırmayı içeren bir strateji koleksiyonudur. Çocuğunuzun dikkatini yeniden odaklamanın zamanı geldiğinde çantanızdan bir numara çekebilirsiniz. Örneğin, banyo yapmayı reddederse, el bezini onunla şakacı bir sesle 'konuşturmaya' çalışın. Bu işe yaramazsa, doğrulama ve yeniden yönlendirme gibi başka bir şey deneyin. 'Yapmak istemediğin bir şeyi yapmak zorundasın. Bunu ne kadar çabuk bitirebileceğimizi görsek nasıl olur? Sadece bir saat alacağım, bence sen bunu başarırsın.'

Pozitif disiplin: Bu kavram, bir çözüm bulmaya yardımcı olması için çocuğu öğrenme ve meşgul etme fırsatı olarak yanlış davranışa dayanmaktadır. Çocuklar cesaretlendiklerinde, aidiyet ve kendine değer hissettiklerinde iyi davranırlar. Kötü davranışlar genellikle çocuklar cesaretlerinin kırıldığını hissettiğinde olur. Çocuğunuzla konuşun ve uygunsuz davranışının altında yatan nedeni bulmaya çalışın.

Örneğin, 3 yaşındaki çocuğunuzun tabağını lavaboya götürmeyi reddettiğini varsayalım. Tabağı kıracağından mı korkuyor? Dikkat çekmeye mi çalışıyor? Belki de ona bir güç hissi veriyor. Ya da belki başka bir şey yüzünden incinmiştir. Sebebini öğrendikten sonra, ona doğru cesareti verin ve bir çözüm bulun. Güçsüzlükle boğuşuyorsa, 'Masayı temizlememiz gerekiyor. Nasıl yapılacağını bulmama yardım edebilir misin?' diyerek onu cesaretlendirebilirsiniz.

Başka bir örnek: 8 yaşındaki çocuğunuz kanepeye meyve suyu döküyor ve ikiniz çözümün lekeyi buharla temizlemesi olduğuna karar veriyorsunuz. Bu onun gerçekten zevk alabileceği bir görev. Buharlı pişiriciyi kullanmak için kanepeye meyve suyu dökmeye devam edeceği anlamına gelmez. Bu, bir hata için nasıl sorumluluk alacağını öğrendiği anlamına gelir - ve daha da iyisi, kendi öğrenmesine yatırım yapmıştır.

Duygu koçluğu: Çocuklar kendi duygularını tanıyıp anlayabildiklerinde daha iyi seçimler yaparlar. Çocuğunuza bunu yapmayı öğretebilirsiniz ve bu ikiniz arasındaki bağı güçlendirebilir. Kabul edilebilir davranış olan ve olmayan davranışlar için kendi standartlarınızı bilin. Bunlar hakkında çocuğunuza açık olun ve belirli durumlarda yaşayabileceği bazı duygular hakkında onunla konuşun.

Örneğin, çocuğunuz geçmişte diğer çocuklarla hayal kırıklığı yaşadıysa ve şimdi yeni arkadaşlar edindiyse, işlerin onun için bunaltıcı olabileceğini anladığınızı açıklayın. Hayal kırıklığına uğrarsa, odasında biraz sakin zaman geçirmek için ara verebileceğini, ancak başka bir çocuğa vurmanın kabul edilemez olduğunu söyleyin.

Empatiye odaklanın. Bu, yanlış davranışının ardındaki gerçek duyguları anlamaya çalışmak için kendinizi çocuğunuzun yerine koymak anlamına gelir. 'Bir şeyi gerçekten istediğimizde ve ona sahip olamadığımızda çok zor. Bahse girerim şu anda gerçekten hayal kırıklığına uğramış hissediyorsun.' Çocuğunuz onu anladığınızı hissettiğinde size güvenecektir. Bu güven bağlamında, ona sorumlu olduğu seçimler hakkında öğrettiğinizde size açık olacaktır. ('Her gördüğümüzde şeker alamayız. Çok fazla şeker vücudumuz için iyi değil.')

Davranış değişikliği: Olumlu pekiştirme, çocukların davranışlarını geliştirmelerine yardımcı olur ve olumsuz pekiştirme, yanlış davranışları sınırlamalarına yardımcı olur. Bu yaklaşım, sonuçlarla desteklenen açık sınırları vurgulaması açısından sınır temelli disipline benzer. Ancak davranış modifikasyonunda, uyarılara ve ödüllere daha fazla vurgu yapılır.

Çocuğunuzun uygunsuz davranışı kendi başına durdurma sorumluluğunu almasına yardımcı olmak için uyarıları kullanın. Örneğin, çocuğunuz akşam yemeğinden önce kurabiye yiyemeyeceğini söylediğiniz için sizinle tartışıyorsa, çatışmaya kapılmayın. Ona tartışmayı bırakmasını ve bunun onun ilk uyarısı olduğunu söyleyin. Devam ederse, ona ikinci bir uyarı verin. Hala durmazsa, ona sakin bir şekilde mola -odasına gidip dinlenmesi gibi- vermesini söyleyin. (Bunlar kısa olmalıdır - sadece birkaç dakika uzunluğunda.)

Daha ciddi suçlar, mola dışında bir sonuç gerektirebilir. Örneğin, çocuğunuz arkadaşıyla ısrarla alay ederse ve bunu anlayacak kadar büyükse, birkaç günlüğüne televizyon ayrıcalıklarını elinizden alabilirsiniz. Ancak hiçbir sınırlamayı fiziksel veya duygusal ihtiyaçlarından yapmamanız gerektiğini unutmayın.

Ödüller, çocuğunuzu başarılı olmaya motive eder. Bu ebeveynlerin övgüsü kadar basit olabilir. Bazı durumlarda, daha somut ödülleri olan bir grafik sistemi kurabilirsiniz. Çocuğunuzun kreşe zamanında gitmeye hazır olduğu her sabah, çizelgesinde bir yıldız alır. Beş yıldız topladığında, bir ödül alır.

Sizin için en iyisinin hangisi olduğuna karar verin

Bütün bu felsefeler örtüşüyor. Onları farklı kılan, vurguladıkları şeydir ve değerlerinizin belirli bir felsefenin ana odağına en uygun olduğuna karar verebilirsiniz. Her zaman altın kural ise koşulsuz sevgi, sakin kalmak ve kesinlikle olmaması gereken bir konuda kararlı durup taviz vermemektir. Unutmayın gelecekte olacağı kişiyi tasarlıyorsunuz, merhametinizi de öfkenizi de yanlış şekilde kullanıp olumsuz davranışları benimsemesine, karakter haline çevirmesine sebep olmayın!