Sizin için ne kadar şok edici olsa da, saldırgan davranış, küçük çocuğunuzun gelişiminin normal bir parçasıdır. Gelişen dil becerileri, şiddetli bir bağımsızlık arzusu ve gelişmemiş dürtü kontrolü, bu yaştaki çocukları fiziksel tepkiler vermeye adaylar haline getiriyor. Bu, elbette görmezden gelmeniz gerektiği anlamına gelmez. Çocuğunuzun saldırgan davranışların kabul edilemez olduğunu bildiğinden emin olun ve ona duygularını ifade etmenin başka yollarını gösterin.
* Soğukkanlılığınızı koruyun. Çocuğunuza bağırmak, vurmak veya kötü olduğunu söylemek, davranışında olumlu değişiklikler yapmasına neden olmaz - onu daha çok kızdırır ve deneyeceği yeni şeylerden örnekler verirsiniz. Ama ona öfkeni kontrol edebileceğini göstermek onun kendi öfkesini kontrol etmeyi öğrenmesine yardımcı olur.
* Net sınırlar belirleyin. Çocuğunuz agresif olduğunda hemen yanıt verin. Kısa bir mola için onu o durumdan çıkarın (sadece bir veya iki dakika yeterlidir). Bu ona sakinleşmesi için zaman verir ve bir süre sonra davranışını sonuca bağlar ve vurur ya da ısırırsa eylemin onun için sonlanacağını anlar.
* İyi davranışları pekiştirin. Çocuğunuza yalnızca yaramazlık yaptığında dikkatini vermek yerine, onu iyi davranışlarında takdir edin.
* Süreci iyi yönetin ve yaptıklarının sonuçlarını anlamasını sağlayın. Çocuğunuz kapalı oyun merkezindeki top havuzuna girerse ve diğer çocuklara topları fırlatmaya başlarsa, onu hemen dışarı çıkarın. Onunla oturup diğer çocukların oyununu izlerken, eğlenceye katılmaya hazır olduğunda diğer çocuklara zarar vermezse geri dönebileceğini açıklayın.
* Sürdürülebilir disiplin uygulayın. Aynı duruma her seferinde aynı şekilde yanıt verin. (tabiki yönteminiz doğruysa!) Öngörülebilir tepkiniz, çocuğunuzun sonunda tanıdığı bir kalıp oluşturur. Buna rağmen yanlış davranırsa, sonuçlarının sorumluluğunu yaşına göre almasını sağlayın.
* Alternatifleri öğretin. Öfkeli duygulara sahip olmanın doğal olduğunu (kısaca!) vurgulayın, ancak onları vurarak, tekmeleyerek veya ısırarak göstermenin uygun olmadığını vurgulayın. Kendisini ifade etmek için kelimeleri kullanmak veya bir yetişkinden yardım istemek gibi daha etkili bir yanıt verme yöntemi bulması için onu cesaretlendirin.
* Birine saldırdıktan sonra onu özür dilemeye teşvik edin.
* Çocuğunuz ısırmaktan hoşlanıyorsa, ısırmanın ısırılan için eğlenceli olmadığını açıklayın. Çocuğunuza `ısıran kolyesi` verin ve ısırma dürtüsünü hissettiğinde başka bir çocuğu değil kolyeyi ısırması gerektiğini söyleyin.
* Ne izlediklerine dikkat edin mümkünse ilk yıllar hiç ekran süresi vermeyin. Küçük çocuklar için tasarlanmış çizgi filmler, dijital oyunlar ve diğer medyalar bağırma, tehdit, hatta itme ve vurma ile doludur.
* Olumsuz davranış sergilemesinden bağımsız zamanlarda, iyi ve sevgi dolu insanların çatışmaları nasıl çözdükleri hakkında konuşun.
* Çocuğunuzu aktif tutun. Bol enerjisini yakma şansı olmadığında, çevresinde bir teröre sebep olabilir.
* İhtiyacınız olursa yardım alın. Bazen bir çocuğun saldırganlığı, bir ebeveynin kaldırabileceğinden daha fazlasıdır. Şu durumlarda çocuğunuzun doktoruyla konuşun: Çocuğunuz birkaç haftadan uzun süredir alışılmadık derecede agresifse, diğer çocukları korkutuyor ya da üzüyorsa, yetişkinlere saldırıyorsa, davranışını frenleme çabalarınız etkisiz kalıyorsa.