Anneliğe geçişinizi kolaylaştırmak için adımlar atabilir ve ihtiyacınız olan desteği alabilirsiniz. Aşağıda bazı annelerin tecrübeleri yer almaktadır:
Stres ve travma ile başa çıkmak
'Özellikle geceleri uyuyamıyorsam, günlük düzenli olarak hissettiklerimi yazar, yaşadığım stresi bu şekilde serbest bırakırdım.'
'Beni rahatsız eden şeyleri aktif olarak düzelterek kaygıyla mücadele ettim. Uzun yapılacaklar listeleri hazırladım ve birçok endişemi bu şekilde yok ettim.'
'Eşim ve ben rahatlamak ve bebeğimiz hakkında konuşmak için her gün yürüyüşe çıktık. Akşam yemeği yerken birbirimize yüksek sesle hamilelik ve ebeveynlik dergilerini okuduk. Bu, maddi kaygılarımızdan çok hamileliğe odaklanmamıza yardımcı oldu.'
'Her üzüldüğümde ağladım. Aynı zamanda çok fazla komedi izledim. Gülmek ve kendi zorlu dünyama bir mola vermek güzeldi.'
'Oğluma hamile kaldığımda, önceki on ayda dört düşük yaptım, bu yüzden onu da kaybedeceğim için son derece endişeliydim. Doktorlarım ultrason için istediğim zaman ziyaret etmeme veya istediğim zaman fetal doppler kullanmama izin verdiler. Oğlum doğunca ilk iki hafta da kavuşma sevinciyle sürekli ağladım.'
'Hayal kırıklığına uğratan bir doğum deneyimi depresyona yol açabilir. Bebeğinizin doğumuyla ilgili kötü hissediyorsanız, bunun hakkında başkalarıyla konuşmak gerçekten yardımcı oluyor.'
'Hamilelik sırasında yoğun anksiyete yaşadım çünkü ikizlerim plasentayı paylaşıyorlardı ve bu beni genellikle bebekler için ölümcül olan “ikizden ikize transfüzyon sendromu” riskine soktu. İnternette bu konuda çok şey okuduktan sonra daha fazla okumamaya karar verdim. Bunun yerine sağlıklı beslenmeye ve olabildiğince stressiz kalmaya odaklandım.'
'PPD için bir risk faktörü olan çok zor bir çocukluk geçirdim. Kendime, olacağım ebeveyn türünün, kendi sahip olduğum ebeveyn türü tarafından belirlenmediğini hatırlattım. Yaşadıklarım sayesinde daha iyi bir ebeveyn olabilmeye odaklandım.'
Eşten, aileden ve arkadaşlardan destek almak
'İlk çocuğumdan sonraki depresyonum korkunçtu, bu yüzden ikinci hamilelik sırasında arkadaşlarımın ve ailemin tekrar depresyona girebileceğimi bilmesini sağladım. Sık sık beni aradılar ve ziyaret ettiler. Annem haftada iki kez yardım etmesi için yardımcı ayarladı.'
'Kızım 9 haftalıkken başka bir şehre taşındık. Başa çıkmama yardımcı olmaları için her gün annemi ve kız kardeşimi aradım. İnsanları beni ziyaret etmeye teşvik ettim. Ayrıca benimle aynı durumda olan (bebeklerimizin benzer yaşta olduğu) bazı annelerle tanıştım.'
'Depresyonda olduğunuzda, kendinizi dünyadan izole etmek istersiniz, ancak yapabileceğiniz en kötü şey budur. Kurtarıcım depresyonumu bilen ve beni iyi tanıyan, sürekli arayıp düzenli olarak dışarı çıkaran bir komşum oldu. Bu süreçte asla sosyalleşmek istemedim ama bu beni her zaman daha iyi hissettirdi.'
'Ailemde çok fazla dram ve çatışma var. Benim aile içindeki rolüm her zaman barışı koruma oldu. Hamile kaldığımda ailemden, beni sıkıntılı durumlardan uzak tutmak adına ellerinden geleni yapmalarını istedim.'
'Doğumdan sonra, annemin gece bakımında yardımcı olmak için haftada birkaç gün yanıma gelmesi çok büyük fayda sağladı. O birkaç gece kesintisiz uyku beni çok daha iyi hissettirdi.'
'Kocamla hamileliğin başlarında depresyon hakkında konuştuk. Ondan doğumdan sonraki aylarda yeme, uyku, sosyalleşme ve hijyen alışkanlıklarıma daha fazla dikkat etmesini istedim. Ayrıca bebek geldikten sonra altını değiştirerek, bebeği sallayarak, onu emzirmek için bana getirerek vb. işlerde üzerimdeki baskıyı da hafifletti.'
'Ailen bile olsa sizi strese sokan hiç kimseyle ilişki kurmayın (sonraları kendinizi daha iyi hissettiğinizde onları dâhil edebilirsiniz).'
'Yargılanma, yanlış anlaşılma veya doğrulanmama korkusundan dolayı eşinizle depresyon hakkında konuşmak zor olabilir, ancak eğer size destek veriyorsa, bu bir bağlanma deneyimi olabilir.'
'Eşinizin sizi çok iyi tanıdığını unutmayın. Size ruh haliniz hakkında endişelendiğini söylerse, onu dinleyin. Haklı olabilir. Bazen çok sık hüzünlü olduğunuzu fark edemezsiniz.'
Tedavi almak
'İlaç tedavisi ve konuşma terapisi, iyileşmemde kilit rol oynadı. Ayrıca yoga ve reiki dersleri de yardımcı oldu - bana nasıl rahatlayacağımı öğrettiler.'
'Kadın doğum doktorunuzla yakın bir ilişki kurmak önemlidir. Doktorunuzla konuşmaktan çekiniyorsanız, bir hemşire veya emzirme danışmanı gibi başka bir profesyonelle konuşun.'
'Doktoruma depresyon geçmişim konusunda dürüst davrandım ve bana standart altı haftayı bekletmek yerine doğumdan iki hafta sonra doğum sonrası muayenesi yaptı.'
'Takviyelerin yardımcı olabileceğini düşünüyorum. Antidepresanlara başlamadan önce bir multivitamin, bir B-kompleks vitamini ve balık yağı almayı denedim. Kendimi çok daha iyi hissettim ve ilaca ihtiyacım kalmadı.'
'Doğum sonrası depresyonun 'depresyon' kısmı yanıltıcıdır. Depresyon, görünüşte bir nedeni olmayan öfke, hayal kırıklığı veya endişe duygularını da içerebilir. Doktorunuza aktarırken tüm hislerinizde açık olun.'
Kendine iyi bak
'Kendinizi toparlamak için biraz zaman ayırın: Rahatlatıcı bir banyo, uyku hatta iyi bir arkadaşla telefon görüşmesi çok yardımcı olabilir. Her gün bebeğinizle yürüyüşe çıkmak veya egzersiz yapmak da iyi gelecektir.'
'Bebek doğduktan sonraki ilk birkaç hafta sosyal beklentilerden kurtulun. Ev işlerini yapmak yerine bebek uyuduğunda uyuyun. Depresyonuma bir numaralı katkıda bulunanın uyku eksikliği olduğunu düşünüyorum. İki numara ise, tüm ziyaretçilere iyi bir ev sahibi olmaya çalışmam!'
'İlk bebeğimden sonra doğum sonrası depresyon geçirdim. İkinci hamileliğim sırasında, egzersiz yapmak gibi bebek geldiğinde kendime bakmanın farklı yöntemlerini listeledim. En az ayda bir arkadaşlarımla görüşmek ve kendimi iyi hissetmek dışında hiçbir sebep olmadan makyaj yapmak gibi...'
'Çok sinirlendiğimde bebeğimi kaybedeceğimi düşünür, onu beşiğine koyar, kapıyı kapatır, başka bir odaya giderim. Sonra beni rahatlatan müzikler açar, sakinleşene kadar orada kalırım. Sonra bebeğimin yanına geri dönüp neye ihtiyacı olduğunu anlamaya çalışırım. Ağlayan bir bebeği beşikte yalnız bıraktığınız için ne kadar suçlu hissederseniz hissedin, o güvendedir. Ve ona bağırmanızdan çok daha iyidir.'
'PPD ile uğraşırken işiniz hakkında endişelenebilirsiniz. İş yeriniz bu konuda duyarlı değilse, İK ile iletişime geçin ve iyileşirken kısa vadeli (hatta uzun vadeli) bir hastalık izni isteyin.'
Utanmayın
'Üç yıl hamile kalmaya çalıştım, bu yüzden PPD yaşamam diye düşünüyordum. Yaşadığım depresyonu kabul etmem uzun zaman aldı. En iyi tavsiyem bunun hakkında konuşmak olacaktır. Pek çok kadın yaşadıkları durumdan utandıkları için sessizce acı çekiyor.'
'PPD herkesi etkileyebilir. Kendi başıma geleceğini hiç düşünmemiştim, çünkü güçlü bir inancı olan çok iyimser bir insandım.'
'İlaç almanız gerekiyorsa utanmayın veya zayıf hissetmeyin. Depresyonu tedavi etmek, şeker hastalığını tedavi etmekten farklı değildir. Her ikisi de vücudunuzun doğru yapmadığı bir şeyi düzeltmeyi içerir. Tedavi görürseniz, fayda gören sadece siz olmayacaksınız - bebeğiniz ve diğer aile üyeleriniz de faydalanacak.'
'Annelikle ilgili gerçekçi olmayan beklentiler taşıyan pek çok insan görüyorum. Doğum yapmak ve erken ebeveynlik yapmak herkes için zordur. Ebeveynlikte 'zaferler' küçüktür ve farkına varmak uzun zaman alır.'