Tüm bebekler ayrılık kaygısı yaşar mı?

Evet, bir dereceye kadar. Ayrılık kaygısı, bebeklerin nesnelerin ve insanların kendileri görmediğinde bile var olduklarını anlamaya başladıkları zaman başlayan duygusal gelişimin normal bir aşamasıdır - nesne kalıcılığı adı verilen bir kavramdır.

Çoğu bebek veya küçük çocuk gerçekten çok endişelenecek ve bir ebeveynden ayrılma ihtimaline -ya da gerçekliğine- üzülecektir. Savunmasız bir bebek, kendisini koruyan ve önemseyen kişiden ayrıldığında doğal olarak üzülür. İyi haber şu ki, ayrılık kaygısı geçecek ve bunu daha yönetilebilir hale getirmek için adımlar atabilirsiniz. Bu arada, çocuğunuzun bir numarası olduğunuzdan sizden ayrılmak istemediği için bu mutluluğun tadını çıkarın.

En sık ne zaman ortaya çıkar?

Bebekler 6 veya 7 ay gibi erken bir zamanda ayrılık kaygısı belirtileri gösterebilir, ancak çoğu bebek için 10 ila 18 ay arasında zirve yapar ve 2 yaşında hafifler. En yaygın olarak, çocuğunuzu işe gitmek veya bir işi yapmak için bıraktığınızda ortaya çıkar. Bebeğiniz, beşiğinde yatarken siz başka odadaysanız, geceleri de ayrılık kaygısı yaşayabilir. Ayrılık kaygısı genellikle 24 aylık olduklarında hafifler.

Bebeğime bu konuda nasıl yardımcı olabilirim?

Bebeğinizi bırakmak zorunda kalırsanız – örneğin işe döndüğünüzde – onu babası, büyükannesi veya teyzesi gibi zaten tanıdığı insanlarla bırakmayı deneyin. Bebeğiniz bundan da hoşlanmaz, ancak iyi bilinen yüzlerle çevrili olduğunda yokluğuna daha kolay uyum sağlayabilir.

Çocuğunuzu tanımadığı birine bırakmanız gerekiyorsa, siz daha yanınızdayken ona bakıcısını tanıması için bir şans verin.

Rutin olarak bir ifade/davranışta bulunun. Kısa ve tatlı bir ritüele karar verin ve her hoşça kal dediğinizde bu rutine sadık kalın. Öngörülebilir bir rutin, çocuğunuzun size güven duymasına yardımcı olur.

Bebeğimi ayrılıklara nasıl hazırlamalıyım?

Herhangi bir geçişte olduğu gibi, bebeğinize yavaş yavaş bu fikre alışması için bir fırsat verin. Onu bir aile üyesiyle veya ücretli bir çocuk bakıcısıyla bırakıyor olsanız da şu önerileri deneyin:

Bebeğinize rahat etmesi için zaman tanıyın. Bebeğinizi ilk kez yalnız bırakmadan önce birkaç kez ona bakacak kişiyle hepiniz beraber vakit geçirin. İlk zamanlar, siz kapıdan çıkmadan önce bebekle iyi angaje olabilmeleri için bakıcıdan, siz çıkmadan 30 dakika önce gelmesini isteyin.

Bebeğinizi bir arkadaşınızın veya akrabanızın evine bırakıyorsanız da aynı yaklaşımı benimseyin – bebeğinizi rahat ettirmek için yeterince erken gelin.

Her zaman veda edin. Ayrılırken bebeğinizi öpün ve sarılın. Ona nereye gideceğini ve ne zaman döneceğini söyleyin, ama vedaları uzatmayın. Asla gizlice çıkmayın. Bebeğinizin size olan güvenini zedelersiniz.

Seçtiğiniz bakıcıya sıcaklık ve ilgi gösterin. Bebeğiniz ağlayabilir, merak etmeyin ikiniz de bunu atlatacaksınız. Bakıcı muhtemelen size, siz daha arabaya binmeden önce bile bebeğinizin gözyaşlarının durduğunu söyleyecektir.

Bir kez ayrıldınız mı, bırakın. Bebeğinizi kontrol etmek için tekrar tekrar eve veya kreşe gitmek sizin, çocuğunuzun ve bakıcının işini daha da zorlaştırır.

Önce daha kısa zamanlarla deneme yapın. Siz ve bebeğiniz bakıcıya daha aşina hale geldikçe, süreyi uzatabilirsiniz.

Bebeğimin sımsıkı sarılmasıyla nasıl baş edebilirim?

Ayrılık kaygısı ebeveynler için de zor olabilir, özellikle de ayrılırken bebekleri çok ağlıyorsa. Bebeğinizi başka birine bıraktığınız için kendinizi suçlu hissedebilir ve siz ayrıyken onun için endişelenebilirsiniz. Ayrılık kaygısının normal ve geçici olduğunu kendinize hatırlatın: Çocuğunuz size güvenmeyi öğreniyor ve bağımsız olma yolunda önemli beceriler geliştiriyor. Kendinizi bunalmış hissediyor olsanız da, ayrılık kaygısının sağlıklı bir bağlanma belirtisi olduğunu unutmayın.

Gece ayrılık kaygısıyla nasıl başa çıkmalıyız?

Bebeğinizin geceleri sizden ayrılma korkusu onun için çok gerçektir, bu nedenle yatma saatine kadar geçen saatleri mümkün olduğunca besleyici ve huzurlu (ve eğlenceli) tutun. Yatmadan önce bebeğinizle birlikte kitap okuyarak, sarılarak ve şarkı söyleyerek biraz daha kucaklaşın.

Ya hiçbir şey işe yaramıyorsa?

Bebeklerin farklı kişilikleri vardır, bazıları diğerlerinden daha şiddetli ayrılık kaygısı yaşar. Çocuğunuz basit önlemlerle teselli olamıyorsa, yeniden değerlendirme zamanı:

Bakıcınıza veya kreşinize ikinci kez göz atın. Siz ayrıldıktan sonra da çocuğunuz endişeli ve ağlamaklı olmaya devam ediyorsa, kişi veya kreş bebeğiniz için uygun olmayabilir.

Bebeğinizi 15 dakikalık periyotlarla iyi tanıdığı birine bırakın. Ardından bir saate çıkarın. Bebeğiniz, siz gittiğinizde, tanıdık olmayan biriyle birlikte olmanın stresini yaşamadan geri döneceğinizi öğrenecektir.

Güle güle stratejinizi yeniden değerlendirin. Bebeğiniz görmeden gizlice mi çıkıyorsunuz? Sinirli ve gergin misiniz? Bebeğinizden ayrılırken sizde mi çok ağlıyorsunuz? Ya da kavuştuğunuzda yeterli ve duygusal olarak kendinizi bıraktığınız nitelikli zaman geçiremiyor musunuz?

Bunlar yerine daha rahat olmayı deneyin. Basit bir `sonra görüşürüz bebeğim`, ardından hızlı bir kucaklama ve bir öpücük, endişeli bir çocuk için harikalar yaratabilir. Hareketlerin ona ayrılmanın önemli olmadığını ve yakında tekrar evde olacağını göstersin. Ve kavuşunca da dolu dolu vakit geçirdiğinizden ve sizin ona, onun size doyduğundan emin olun.