Hamilelik ve bebek takibi uygulamada

App Store'dan indirin

Bebek Uyku Eğitimi

Bebek Uyku Eğitimi

Bebeğimi ağlamaya bırakmadan uykuya dalması için eğitebilir miyim?

Bebeğinizi tek başına ağlatma fikrinden hoşlanmıyorsanız veya ağlatma yöntemlerini denediyseniz ve bunlar sizin için işe yaramadıysa, daha az gözyaşı içeren daha aşamalı bir yaklaşım düşünebilirsiniz. Herhangi bir yöntemde olduğu gibi, bir çocuk için işe yarayan şey sizin bebeğiniz için işe yaramayabilir. Bu nedenle, aileniz için doğru olan bir yaklaşımı bulmak biraz deneme yanılma gerektirebilir. Nereden başlayacağınızdan emin değilseniz, konuyla ilgili kitaplar yazan ve diğer ebeveynlerin deneyimlerinden yararlanan uzmanlara başvurabilirsiniz.

Ağlatmadan uyku eğitimi yaklaşımları

Gözyaşı dökmeyen bir yaklaşımı tercih edenler, yatma saatinin sessiz, rahat gece ritüelleri geliştirerek ve bebeğinizin yiyecek ve rahatlık isteklerine hızla yanıt vererek çocuğunuzla bağlantı kurma fırsatı sunduğuna inanırlar. Bu uzmanların bazıları ağlama yöntemlerinin bebekler için iyi olmadığını düşünüyor. Çocuk doktoru ve `güvenli bağlanmanın` savunucusu William Sears, Bebek Uyku Kitabı'nın bütün bir bölümünü ağlatma yaklaşımlarının eleştirisine ayırıyor. Sears, Elizabeth Pantley (The No-Cry Sleep Solution'un yazarı) gibi ağlatmadan uyku eğitimi savunucularıyla birlikte, ağlatma tekniklerinin çocuğunuza uyku zamanı ve ömür boyu sürebilecek olumsuz ilişkiler verebileceğine inanıyor.

Ağlatma yaklaşımını destekleyen uyku uzmanları ise aynı fikirde değil. Anne veya baba tarafından sık sık kontrol edilen bebeklerin kısa süreler boyunca yalnız başına ağlamasının travmatik olmadığını ve sonuçta iyi dinlenmiş, daha mutlu bir çocuk olduğunu söylüyorlar. Gözyaşı olmadan uyku stratejileri geliştirmenin, bebeklerin yatmadan önce ebeveynlerinin rahatlatmasına aşırı derecede bağımlı olmalarına neden olabileceğini ve bunun da kendilerini sakinleştirmeyi öğrenmelerini zorlaştırdığını söylüyorlar.

Sears, uykuya yönelik besleyici, çocuk merkezli bir yaklaşımı vurgular ve ebeveynleri herkese uyan tek beden uyku eğitimine karşı dikkatli olmaları konusunda uyarır. Bebeğinizin kendi zamanında uyumayı öğrenmesine sabırla yardım etmenizi önerir. Birlikte uyumayı, bebeğinizi uyuması için sallamayı ve emzirmeyi dahil, olumlu uyku ilişkileri ve sağlıklı uyku alışkanlıkları yaratmak için diğer fiziksel yakınlık biçimlerini teşvik eder.

Pantley, bebeğinizin ihtiyaçlarına göre özelleştirilmiş, uykunun tüm yönlerine nazik ve kademeli bir yaklaşım sunar. Yatmadan önce bebeğinizi sallayıp uyuklama noktasına kadar beslemenizi ve ağlarsa hemen yanıt vermenizi önerir. Ebeveynlerden uyku günlüklerini, şekerleme günlüklerini ve gece uyanma günlüklerini tutmaları istenir. Pantley ayrıca bir çocuğa beşikte uyumayı öğretmek için altı aşamalı bir süreci de açıklar.

Birlikte uyumanın güçlü bir savunucusu olan McKenna ise, bebeği ebeveynin yanında bir beşiğe koymak gibi yatak paylaşımını teşvik eder. Ebeveynleri bebeklerinin ipuçlarını takip etmeye ve gece boyunca beslenmek için sık sık uyanmalarına izin vermeye çağırır.

Hogg, uyku çağrışımlarının olumlu olması gerektiği konusunda Sears'a katılıyor, ancak onun tekniklerine katılmıyor. Bebeğinizin uyumak için emzirme, okşama ve sallanma gibi `desteklere` bağımlı olmasına izin vermemeye dikkat ediyor. Bunun yerine, Hogg'un yaklaşımı, ağladığında bebeğinize gitmeyi, onu kaldırmayı ve gerektiği kadar tekrar yatırmayı gerektirir. Bu teknik, dostluk ebeveynliği (Sears gibi) ile ağlatma teknikleri (uyku uzmanı Richard Ferber gibi) arasında orta bir yol.

Ağlatmadan uyku eğitimi için ipuçları

  • Düzenli bir uyku öncesi programı oluşturun. Gündüzleri tutarlı bir uyku rutini, gece uykusunu düzenlemeye de yardımcı olur.
  • Bebeğinizi 6:30 veya 7 gibi erken saatte yatağa yatırın. Bebeğinizi uyanık tutma tuzağına düşmeyin, böylece daha çok yorulur. Aşırı yorgun bir bebek uyumakta daha da zorlanabilir. Bazı uzmanlar erken yatağa giden bebeklerin daha uzun uyuduğunu söylüyor.
  • Değişiklikleri yavaşça yapın. Uyku zamanını aniden saat 9:30'dan 7'ye kaydırmayın. Bebeğiniz için en iyi ideal saate ulaşıncaya kadar her gece biraz erken yatırın.
  • Yatıştırıcı bir uyku vakti rutini bulun ve buna bağlı kalın. Örneğin, her gece aynı saatte banyo, sonra kitap, sonra ninni, sonra yatak.
  • Çocuğunuza uyku zamanının geldiğini bildirmek için Pantley'in dediği gibi bazı `anahtar kelimeler` geliştirin. Basit bir `ssshhhh` sesi veya `uyku zamanı` gibi yumuşak bir şekilde söylenen bir ifade olabilir. Çocuğunuzu yatıştırırken veya tekrar uykuya daldırırken bu sesi veya ifadeyi tekrarlayın, böylece yatma zamanıyla ilişkilendirir.
  • Çocuğunuza uygun, rahat bir uyku ortamı yaratın. Bazı bebeklerin diğerlerinden daha fazla sessizliğe ve karanlığa ihtiyacı vardır. Yumuşak müzik veya doğa sesleri ya da akvaryumun gürleyen bir sesi rahatlatıcı olabilir. Çarşafların rahat olduğundan (örneğin bebeğinizi yatırmadan önce sıcak su torbası ile yatağını ısıtabilirsiniz) ve pijamaların sürtünmediğinden veya sıkışmadığından emin olun. Küçük bebekler kundaklandıklarında daha iyi uyuyabilirler. Çocuğunuzu aşırı giydirmeyin veya odayı aşırı ısıtmayın.
  • Çocuğunuzun çıkardığı her sese tepki vermeyin. Gerçek bir ağlamayı uykulu bir sızlanmadan ayırt etmeyi öğrenin. Emin değilseniz, gerçekten uyuyorsa onu rahatsız etmemeniz için kapının dışında bir dakika beklemenizde bir sakınca yoktur.
  • Çocuğunuzu tanımanız, esnek olmanız ve sizin için neyin işe yaradığını bulmanız gerekecek.

    Elizabeth Pantley, konu uyku eğitimi olduğunda ebeveynlerin zaman ve gözyaşı arasında bir seçim yapmaları gerektiğini yazıyor ve `şahsen ben zamanı seçiyorum.` diyor. Yani bebeklere ağlatarak uyumayı öğretmektense, rutin ve programlarla yavaş yavaş düzene giren bir uykuyu seçiyor.

    Bebek Uyku Eğitimi

    Bebek Uyku Eğitimi

    Bebeğimi ağlamaya bırakmadan uykuya dalması için eğitebilir miyim?

    Bebeğinizi tek başına ağlatma fikrinden hoşlanmıyorsanız veya ağlatma yöntemlerini denediyseniz ve bunlar sizin için işe yaramadıysa, daha az gözyaşı içeren daha aşamalı bir yaklaşım düşünebilirsiniz. Herhangi bir yöntemde olduğu gibi, bir çocuk için işe yarayan şey sizin bebeğiniz için işe yaramayabilir. Bu nedenle, aileniz için doğru olan bir yaklaşımı bulmak biraz deneme yanılma gerektirebilir. Nereden başlayacağınızdan emin değilseniz, konuyla ilgili kitaplar yazan ve diğer ebeveynlerin deneyimlerinden yararlanan uzmanlara başvurabilirsiniz.

    Ağlatmadan uyku eğitimi yaklaşımları

    Gözyaşı dökmeyen bir yaklaşımı tercih edenler, yatma saatinin sessiz, rahat gece ritüelleri geliştirerek ve bebeğinizin yiyecek ve rahatlık isteklerine hızla yanıt vererek çocuğunuzla bağlantı kurma fırsatı sunduğuna inanırlar. Bu uzmanların bazıları ağlama yöntemlerinin bebekler için iyi olmadığını düşünüyor. Çocuk doktoru ve `güvenli bağlanmanın` savunucusu William Sears, Bebek Uyku Kitabı'nın bütün bir bölümünü ağlatma yaklaşımlarının eleştirisine ayırıyor. Sears, Elizabeth Pantley (The No-Cry Sleep Solution'un yazarı) gibi ağlatmadan uyku eğitimi savunucularıyla birlikte, ağlatma tekniklerinin çocuğunuza uyku zamanı ve ömür boyu sürebilecek olumsuz ilişkiler verebileceğine inanıyor.

    Ağlatma yaklaşımını destekleyen uyku uzmanları ise aynı fikirde değil. Anne veya baba tarafından sık sık kontrol edilen bebeklerin kısa süreler boyunca yalnız başına ağlamasının travmatik olmadığını ve sonuçta iyi dinlenmiş, daha mutlu bir çocuk olduğunu söylüyorlar. Gözyaşı olmadan uyku stratejileri geliştirmenin, bebeklerin yatmadan önce ebeveynlerinin rahatlatmasına aşırı derecede bağımlı olmalarına neden olabileceğini ve bunun da kendilerini sakinleştirmeyi öğrenmelerini zorlaştırdığını söylüyorlar.

    Sears, uykuya yönelik besleyici, çocuk merkezli bir yaklaşımı vurgular ve ebeveynleri herkese uyan tek beden uyku eğitimine karşı dikkatli olmaları konusunda uyarır. Bebeğinizin kendi zamanında uyumayı öğrenmesine sabırla yardım etmenizi önerir. Birlikte uyumayı, bebeğinizi uyuması için sallamayı ve emzirmeyi dahil, olumlu uyku ilişkileri ve sağlıklı uyku alışkanlıkları yaratmak için diğer fiziksel yakınlık biçimlerini teşvik eder.

    Pantley, bebeğinizin ihtiyaçlarına göre özelleştirilmiş, uykunun tüm yönlerine nazik ve kademeli bir yaklaşım sunar. Yatmadan önce bebeğinizi sallayıp uyuklama noktasına kadar beslemenizi ve ağlarsa hemen yanıt vermenizi önerir. Ebeveynlerden uyku günlüklerini, şekerleme günlüklerini ve gece uyanma günlüklerini tutmaları istenir. Pantley ayrıca bir çocuğa beşikte uyumayı öğretmek için altı aşamalı bir süreci de açıklar.

    Birlikte uyumanın güçlü bir savunucusu olan McKenna ise, bebeği ebeveynin yanında bir beşiğe koymak gibi yatak paylaşımını teşvik eder. Ebeveynleri bebeklerinin ipuçlarını takip etmeye ve gece boyunca beslenmek için sık sık uyanmalarına izin vermeye çağırır.

    Hogg, uyku çağrışımlarının olumlu olması gerektiği konusunda Sears'a katılıyor, ancak onun tekniklerine katılmıyor. Bebeğinizin uyumak için emzirme, okşama ve sallanma gibi `desteklere` bağımlı olmasına izin vermemeye dikkat ediyor. Bunun yerine, Hogg'un yaklaşımı, ağladığında bebeğinize gitmeyi, onu kaldırmayı ve gerektiği kadar tekrar yatırmayı gerektirir. Bu teknik, dostluk ebeveynliği (Sears gibi) ile ağlatma teknikleri (uyku uzmanı Richard Ferber gibi) arasında orta bir yol.

    Ağlatmadan uyku eğitimi için ipuçları

  • Düzenli bir uyku öncesi programı oluşturun. Gündüzleri tutarlı bir uyku rutini, gece uykusunu düzenlemeye de yardımcı olur.
  • Bebeğinizi 6:30 veya 7 gibi erken saatte yatağa yatırın. Bebeğinizi uyanık tutma tuzağına düşmeyin, böylece daha çok yorulur. Aşırı yorgun bir bebek uyumakta daha da zorlanabilir. Bazı uzmanlar erken yatağa giden bebeklerin daha uzun uyuduğunu söylüyor.
  • Değişiklikleri yavaşça yapın. Uyku zamanını aniden saat 9:30'dan 7'ye kaydırmayın. Bebeğiniz için en iyi ideal saate ulaşıncaya kadar her gece biraz erken yatırın.
  • Yatıştırıcı bir uyku vakti rutini bulun ve buna bağlı kalın. Örneğin, her gece aynı saatte banyo, sonra kitap, sonra ninni, sonra yatak.
  • Çocuğunuza uyku zamanının geldiğini bildirmek için Pantley'in dediği gibi bazı `anahtar kelimeler` geliştirin. Basit bir `ssshhhh` sesi veya `uyku zamanı` gibi yumuşak bir şekilde söylenen bir ifade olabilir. Çocuğunuzu yatıştırırken veya tekrar uykuya daldırırken bu sesi veya ifadeyi tekrarlayın, böylece yatma zamanıyla ilişkilendirir.
  • Çocuğunuza uygun, rahat bir uyku ortamı yaratın. Bazı bebeklerin diğerlerinden daha fazla sessizliğe ve karanlığa ihtiyacı vardır. Yumuşak müzik veya doğa sesleri ya da akvaryumun gürleyen bir sesi rahatlatıcı olabilir. Çarşafların rahat olduğundan (örneğin bebeğinizi yatırmadan önce sıcak su torbası ile yatağını ısıtabilirsiniz) ve pijamaların sürtünmediğinden veya sıkışmadığından emin olun. Küçük bebekler kundaklandıklarında daha iyi uyuyabilirler. Çocuğunuzu aşırı giydirmeyin veya odayı aşırı ısıtmayın.
  • Çocuğunuzun çıkardığı her sese tepki vermeyin. Gerçek bir ağlamayı uykulu bir sızlanmadan ayırt etmeyi öğrenin. Emin değilseniz, gerçekten uyuyorsa onu rahatsız etmemeniz için kapının dışında bir dakika beklemenizde bir sakınca yoktur.
  • Çocuğunuzu tanımanız, esnek olmanız ve sizin için neyin işe yaradığını bulmanız gerekecek.

    Elizabeth Pantley, konu uyku eğitimi olduğunda ebeveynlerin zaman ve gözyaşı arasında bir seçim yapmaları gerektiğini yazıyor ve `şahsen ben zamanı seçiyorum.` diyor. Yani bebeklere ağlatarak uyumayı öğretmektense, rutin ve programlarla yavaş yavaş düzene giren bir uykuyu seçiyor.