Bağlanma nedir?
Onu sevgi ve şefkatle sarmalamana ya da onu korumak için kendini hızla giden bir kamyonun önüne atmana neden olan duygudur. Bazı ebeveynler için bu, doğumdan sonraki ilk birkaç gün, hatta birkaç dakika içinde gerçekleşir. Diğerleri için biraz daha uzun sürer. Geçmişte, süreci inceleyen araştırmacılar, hemen bir bağ kurmak için ilk birkaç gününde yeni doğmuş bebeğinizle çok zaman geçirmenin çok önemli olduğunu düşünüyorlardı. Ancak artık bağın zamanla gerçekleşebileceğini biliyoruz. Doğumdan hemen sonra tıbbi nedenlerle bebeklerinden ayrılan veya çocuklarını daha sonra çocuklukta evlat edinen ebeveynler de yakın, sevgi dolu ilişkiler geliştirirler.
Ya hemen bağlanamazsam?
Merak etmeyin. Bağ kurmak genellikle zaman alır. Yeni bir bebeğe bağlanma hakkında o kadar çok tartışma var ki, anneler yeni bebeklerine hemen inanılmaz bir bağlılık hissetmezlerse kendilerini genellikle suçlu hissediyorlar. Ancak bağlanma gerçekten bireysel bir deneyimdir ve bağın belirli bir süre içinde gelişmesini beklemek, anında gelişmesi kadar mantıklıdır.
Kendinize dikkat edin: Yeni bir ebeveyn olmak yorucu. Birçok anne ilk birkaç hafta boyunca kendini stresli, bunalmış ve hatta mutsuz hisseder - bu dönem aynı zamanda bebek hüznü olarak da bilinir. Ve zor bir doğum geçirdiyseniz, bebeğinizle bağ kurmaya konsantre olabilmek için biraz zamana ihtiyacınız olabilir.
Bazı durumlarda, altta yatan tıbbi bir sorun olabilir. Bazı kadınlar doğumdan yaklaşık dört ila sekiz ay sonra tiroid hormonlarında bir düşüş yaşarlar. Düşük tiroid seviyeleri , kendinizi depresyonda hissetmenize, uyumakta veya konsantre olmada güçlük çekmenize neden olabilir - sizi bebeğinizle gülümseyip coşma havasında bırakmaz. Bu semptomlardan herhangi birine sahipseniz veya kilo alma, kabızlık, kuru cilt gibi diğer yetersiz tiroid belirtileri fark ederseniz, sağlık uzmanınıza bildirin.
Bebeğimle bağ kurmanın bazı yolları nelerdir?
Ebeveyn-çocuk bağı, günlük bakımla, ihtiyaçlarına anında cevapla ve birlikte kaliteli vakit geçirmekle büyür. Bebeğiniz çok sevimli, ama aynı zamanda tanımanız gereken yepyeni bir insan. Sihirli bir formül yoktur, ancak birkaç şey sürecin ilerlemesine yardımcı olabilir:
Bebeğimle bağ kurmakta zorlanmak alışılmadık bir şey mi?
Hayır. Bir gecede ebeveyn olmak büyük, ezici bir yaşam değişikliğidir ve birçok karmaşık duygu hissetmek doğaldır. Başkalarıyla öykü alışverişinde bulunabileceğiniz yeni bir ebeveyn grubu bulun - başkalarının sizin gibi hissettiğine şaşırabilirsiniz.
İşte bir annenin yaşadığı deneyimlerden biri: `Bebeğime ilk bakışta derin, ezici bir sevgi hissetmeyi bekliyordum. Doğal bir doğum yaptım ve emzirdim, ona rağmen başlangıçta onun bir yabancı olduğunu hissettiğimde şaşırmıştım. Zamanla değişti ve şimdi ona karşı derin bir sevgi hissediyorum ve onunla vakit geçirmeyi çok seviyorum.`
Çok okudum ve düşündüm. Duygusal durumumu etkileyen birkaç zorluk olduğunu düşünüyorum. Birincisi, doğumdan sonra kanama yaşadım ve sanırım bir süre oldukça kansız kaldım. İkincisi, emzirmek dayanılmazdı ve bebeğimin ilk birkaç hafta yapmak istediği tek şey bu olduğundan, hayat çok zor geldi.
`Hemen bağlananlar için bu harika! Tüm anneler için aynısını diliyorum! Kolayca bağlanamayan anneler için, orada kalın diyorum. Kendinize ve bebeğinize karşı nazik ve sabırlı olun. Eminim bu duygular zamanla gelir.`
Ne zaman endişelenmeliyim?
Birçok yeni ebeveyn zamanla bebeklerine daha yakın hissetmeye başlar. Birkaç hafta sonra, bebeğinize ilk günden daha fazla bağlı hissetmediğinizi fark ederseniz, bunu bebeğinizin doktoruna söyleyin ve kendi sağlık uzmanınıza bildirin.
Bazı yeni anneler doğum sonrası depresyonla (PPD) mücadele ettikleri için bebekleriyle bağ kurmakta sorun yaşarlar. Bu, doğumların en az yüzde 10'unda görülen ve tedavi edilmezse ciddi sorunlara yol açabilen yaygın bir durumdur. Aşağıdaki semptomlardan beş veya daha fazlasını hemen hemen her gün, günün çoğunda, en az iki hafta boyunca yaşıyorsanız, doktorunuzu arayın:
Diğer olası PPD belirtileri arasında huzursuz veya kızgın olmak, bebeğinizle ilgilenmemek, arkadaşlarınızdan ve ailenizden kaçınmak, bebeğinize bakma yeteneğinizden sürekli şüphe duymak ve bebeğiniz için aşırı derecede endişelenmek sayılabilir.
PPD'niz olabileceğinden endişeleniyorsanız, yardım ve tedavi aramaktan utanmanıza gerek yoktur - hem kendiniz hem de bebeğiniz için yapabileceğiniz en iyi hareket budur. Doktorunuz PPD'ye sahip olabileceğinizi düşünürse, sizi tedavi için ilaç tedavisi dahil bir terapiste veya psikiyatriste yönlendirecektir.


